Chapter Title : ഞാൻ ചിറ്റയുടെ വീട്ടിൽ 2 [Arun]
പറഞ്ഞതാ.
ചിറ്റയുടെ പേടിയും ദയനീയാവസ്ഥയും മനസിലാക്കി കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു:
എനിക്ക് കോളേജിലൊന്നും വലിയ കൂട്ടില്ലാന്ന് ചിറ്റയ്ക്കറിയാവുന്നതല്ലേ, എനിക്ക് ആകെ ഉള്ള കൂട്ട് എൻ്റെ ഈ ദേവി തന്നെയാ.
ചിറ്റയ്ക്കിടഷമുള്ള ദേവി എന്ന വിളി കേട്ടതും ചിറ്റയുടെ മുഖമൊന്നു തെളിഞ്ഞു.
എനിക്കറിയാം മനൂ......, എന്നാലും ചിറ്റ പറഞ്ഞന്നേ ഉള്ളൂ, നീ ഇനി അതൊന്നും ആലോചിക്കണ്ടാ, നമുക്കീ വിഷയം ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കാം.
ചിറ്റ അതു പറഞ്ഞങ്കിലും, എനിക്ക് രാത്രി ഒരെണ്ണം എടുക്കാനുള്ള മൂഡായി വരുന്നതേ ഉള്ളൂ, അതു കൊണ്ട് തന്നെ ആ വിഷയം അവിടെ തീർക്കാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചതുമില്ലാ,
ഞാൻ വീണ്ടും നൈസായി ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു:
ഈ കൊച്ചിച്ചൻ ഭയങ്കര ചീത്ത വിളിയാ അല്ലേ ചിറ്റേ.... ?
നിൻ്റെ കൊച്ചിച്ചൻ എന്ന കെട്ടിയ കാലം മുതൽ, ഞാൻ അങ്ങേരുടെ ചീത്ത വിളി കേൾക്കുന്നതാ, ഇപ്പോഴും ഒരു കുറവുമില്ലാ,
ചിറ്റയ്ക്ക് പറഞ്ഞൂടേ, ഇങ്ങനെ ചീത്ത വിളിക്കരുതെന്ന്?
ഞാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞതാ, പറഞ്ഞാലൊന്നും നിൻ്റെ കൊച്ചിച്ചൻ കേൾക്കത്തില്ലാ,
രാത്രി നിങ്ങൾ മാത്രമുള്ളപ്പോൾ ആ ചീത്ത വിളി കേൾക്കുന്നത് നല്ല രസമാ അല്ലേ ചിറ്റേ..... ?
ഇതു കേട്ടതും ചിറ്റ എൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്കൊന്നു നോക്കി പറഞ്ഞു:
നീ ഇത് മനസിൽ എന്തെങ്കിലും വച്ചിട്ടു പറഞ്ഞതൊന്നും അല്ലല്ലോ ?
അല്ല ദേവീ......., ഞാൻ നമ്മുടെ ഫ്രണ്ട്സ്ഷിപ്പിൻ്റെ പുറത്ത് ചോദിച്ചതല്ലേ ?
ഈ ഡയലോഗ് കേട്ടതും ചിറ്റയ്ക്ക് എന്നോട് കുറച്ച് സ്നേഹം തോന്നി, ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:
ങാ........., നീ പറഞ്ഞതു ശരിയാ മനൂ....... ഒറ്റയ്ക്കുള്ളപ്പോൾ ഞാനാ ചീത്ത വിളിയൊക്കെ ആസ്വദിക്കാറുണ്ട്.
ചിറ്റയുടെ വായിൽ
💬 Comments
View all comments