Chapter Title : ഞാൻ ചിറ്റയുടെ വീട്ടിൽ 5 [Arun]

താഴെയായി അമർന്നിരുന്നു.

ഞാൻ ചിറ്റയുടെ കാതുകളിലേയ്ക്ക് പതിയെ പറഞ്ഞു:

ചിറ്റ കരയുന്നത് കണ്ടാൽ എനിക്കും വിഷമം തോന്നും, അതു കൊണ്ട് കരച്ചിൽ നിർത്തൂ ചിറ്റേ.....

അയ്യോ....., മനു കരയരുത് കേട്ടോ, ഞാൻ കരഞ്ഞത് സന്തോഷം കൊണ്ടല്ലേ ?

എന്നാൻ ചിറ്റ വേഗം കണ്ണു തുടച്ച് നല്ല കുട്ടിയായേ,

എന്നു പറഞ്ഞ്, ഞാൻ ചിറ്റയെ ഒന്നു കൂടി ചേർത്തു പിടിച്ചു.

ഒരു മിനിറ്റോളം ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു,

പിന്നെ പതുക്കെ ചിറ്റ എന്നിൽ നിന്നും അകലാൻ ശ്രമിക്കുന്നതു പോലെ എനിക്ക് തോന്നി, ഞാൻ എൻ്റെ കൈകൾ ലൂസ് ചെയ്തു കൊടുത്തു,

പൂർണ്ണമായും എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നു കൊണ്ട് ചിറ്റ പറഞ്ഞു:

ചിറ്റയെ സ്നേഹിക്കുന്നതിനിടയിൽ പഠിത്തം കളയണ്ടാ, വേഗം റെഡിയായി കോളേജിൽ പോകാൻ നോക്കൂ......

ചിറ്റയേയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ നല്ല സുഖമുണ്ടായിരുന്നു,

അതിനെന്താ മനു കോളേജിൽ പോയാലും, വൈകുന്നേരം ഇങ്ങോട്ട് തന്നെയല്ലേ വരുന്നത് ?

ചിറ്റ ഈ പറഞ്ഞതിൻ്റെ പൊരുൾ വൈകുന്നേരവും നമുക്ക് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കാമെന്നല്ലേ ?, ഇത് മനസിൽ ചിന്തിച്ചു.

ഞാൻ സന്തോഷം ഉള്ളിലടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് റെഡിയാവാനായി പോയി.

ചിറ്റ പൂർണ്ണമായും എനിക്ക് കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന ചിന്ത എൻ്റെ മനസിനെ കുളിർമഴ കോരിച്ചു, ഞാൻ സന്തോഷം കൊണ്ട് ബാത്ത് റൂമിൽ കിടന്ന് തുള്ളിച്ചാടി,

അന്നത്തെ റെഡിയാവലിനും, കോളേജിൻ പോക്കിനുമൊക്കെ ഒരു വല്ലാത്ത തൃൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കോളേജിലിരിക്കുമ്പോഴും എൻ്റെ ചിന്ത വീട്ടിലായിരുന്നു,

ഇന്നു രാത്രിയെങ്കിലും ചിറ്റയെ ഫുൾനേക്കിൽ കാണണം, അതു ചിന്തിച്ചപ്പോൾ തന്നെ എൻ്റെ ഹൃദയം ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി,

പിന്നെ എല്ലാം യാന്ത്രികമായിരുന്നു.

വൈകിട്ട് കോളേജ് വിട്ട്