Chapter Title : ഞാൻ ചിറ്റയുടെ വീട്ടിൽ 6 [Arun]
കൂടി അടുത്തേയ്ക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
അതിന് ഞാനും ചിറ്റയും തമ്മിൽ അവിഹിതമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ, പിന്നെന്താ ?
ആളുകൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കിയാലോ എന്നാ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.
ചിറ്റ വേഗം അത് തിരുത്തി പറഞ്ഞു.
മനു നീ എൻ്റെ ഷഡ്ഡി ഇങ്ങ് തന്നേയ്ക്ക്, ഞാൻ പോയി വൃത്തിയാക്കിയിട്ടു വരാം, എന്നു പറഞ്ഞ് ചിറ്റ എൻ്റെ മുന്നിലേയ്ക്ക് കൈ നീട്ടി.
ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ചിറ്റ സത്യം പറയുമോ, പറഞ്ഞാലേ ഞാനീ ഷഡ്ഡി തരത്തുള്ളൂ,
എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ വീണ്ടും അത് പറയിലായി പിടിച്ചു.
എന്താന്ന് വച്ചാൽ വേഗം ചോദിക്ക്.
ഞാൻ ചോദിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ചിറ്റ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ ?
ഇല്ലടാ മനൂ, നീ വേഗം ചോദിക്ക്.
ലോകത്ത് മറ്റേതൊരു ചിറ്റയേയും, മകനേയും പോലെയല്ലാ നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്, നമ്മൾ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തുറന്ന് സംസാരിക്കുകയും, അടുത്ത് ഇടപഴകുകയും ചെയ്യുന്നു, ശരിയല്ലേ ?
അതെ, ഒറ്റ വാക്കിൽ ചിറ്റ മറുപടി പറഞ്ഞു നിർത്തി.
അങ്ങനെ നമ്മൾ തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നതു കൊണ്ടോ, അടുത്ത് ഇടപഴകുന്നതു കൊണ്ടോ നമ്മുടെ ബന്ധം ഒരവിഹിതത്തിൽ കലാശിക്കുമെന്ന് ചിറ്റയ്ക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ ?
ഇതു കേട്ടതും ചിറ്റ കുറച്ചു സമയം എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:
എനിക്കെന്നെ വിശ്വാസം തന്നെയാ, പക്ഷേ നിൻ്റെ പ്രായവും ചുറുചുറുക്കുമൊക്കെ നിന്നിലെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിക്കുമോ എന്നെനിക്ക് ഭയമുണ്ട്. അതു കൊണ്ടാ ഞാൻ പല കാര്യങ്ങളിലും നിനക്ക് വിലക്കേർപ്പെടുത്തുന്നത്.
പെട്ടന്ന് എൻ്റെ മുഖം വാടുന്നത് ചിറ്റ കണ്ടു.
അപ്പോൾ എന്നെ കുറിച്ച് ചിറ്റ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണല്ലേ ചിന്തിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നത് ?
💬 Comments
View all comments