Chapter Title : ഞാൻ ചിറ്റയുടെ വീട്ടിൽ 6 [Arun]

കൂടി കൊടുത്തു, അപ്പോൾ ചിറ്റ ഒന്നുയർന്നു താന്നു, ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉമ്മൾ കൊടുത്തു,

അപ്പോൾ ചിറ്റ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:

മനൂ കഴുത്തൊക്കെ അപ്പടി വിയർപ്പാ,

ചിറ്റയുടെ വിയർപ്പിനും ഒരു സ്വാദുണ്ട്, ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഇതു കേട്ടതും ചിറ്റയൊന്ന് കുറുകി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

വിഷമം മാറിയെങ്കിൽ എന്നെ വിടാം, ഞാൻ പോയി കുളിച്ചിട്ടു വരാം.

കുളി കഴിഞ്ഞാൽ ചിറ്റയ്ക്ക് വേറൊരു മണമാ, ഇപ്പോഴത്തെ മണം അപ്പോൾ കിട്ടില്ലല്ലോ, അതു കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം കൂടി ഇങ്ങനെ നിൽക്കാം.

ഇതു മണമല്ലല്ലോ മനൂ, വിയർപ്പിൻ്റെ നാറ്റമല്ലേ ?

എന്നാൽ എനിക്കീ മണം വല്യ ഇഷ്ടമാ.

എന്നെ വിയർപ്പു നാറുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് എത്രയോ തവണ നിൻ്റെ കൊച്ചിച്ചൻ എന്നെ കളിയാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയോ ?

അത് കൊച്ചിച്ചന് ശ്വസിക്കാനറിയാത്തതു കൊണ്ടാവും, ആരൊക്കെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എനിക്കീ മണം വല്യ ഇഷ്ടം തന്നെയാ.

ഇതു കേട്ടതും ചിറ്റയുടെ ഒരു കൈ എൻ്റെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

മനൂ......., എനിക്കിപ്പോ നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം ഒത്തിരി കൂടുകയാ, സന്തോഷം കൊണ്ട് എനിക്ക് കരയാനൊക്കെ തോന്നുന്നു.

എന്തിനാ ചിറ്റേ കരയുന്നത്, ചിറ്റ എൻ്റെ പൊന്നല്ലേ......,

ഞാൻ ചിറ്റയെ കരയിപ്പിക്കുമോ ?

നമുക്ക് കുറച്ചു സമയം കൂടി ഇങ്ങനെ നിന്നാലോ ചിറ്റേ......?

നിൻ്റെ ഇഷ്ടം മനൂ....,

എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിറ്റയുടെ കൈകൾ എൻ്റെ ഇളിക്കൂടിനെ അമർത്തി പിടിച്ചു.

ഒരല്പ സമയം നമ്മൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തമ്മിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നതു പോലെയങ്ങ് നിന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ചിറ്റ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

എൻ്റെ പാഡൊക്കെ ലീക്കാവാൻ