Chapter Title : ഞാൻ എന്ന കുടുംബം [Shaji Pappan]

എന്റെ പ്രായത്തിന്റെ ഒക്കെ ചേച്ചി എന്നെ പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ അതൊന്നും ഉൾക്കൊള്ളാൻ അപ്പോഴത്തെ മാനസിക അവസ്ഥ ആയിരുന്നില്ല. ഞാൻ അവിടെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴൊക്കെ ചേച്ചി എന്നെ മോനെ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഒരു അമ്മയുടെ സ്നേഹത്തിലായിരുന്നു ചേച്ചി അപ്പോൾ എന്നോട് പെരുമാറിയിരുന്നത്.

ഇതെല്ലാം മറക്കണമെന്നും പഠിക്കണമെന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും ചേച്ചി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നെങ്കിലും ഞാൻ എൻറെ അവസ്ഥ ചേച്ചിയെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. എനിക്ക് പഴയതുപോലെ പഠിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എൻറെ മനസ്സിൽ ഇത്തരം ചിന്തകളാണ്. എങ്ങനെ അത് കളയണമെന്ന് എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. ഏതെങ്കിലും ഡോക്ടറെ കണ്ടാലോ എന്ന് വരെ ഞാൻ ചേച്ചിയോട് ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അതൊക്കെ അറിഞ്ഞാൽ അമ്മയ്ക്ക് വിഷമമാകും എന്ന് ചേച്ചിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. നിനക്ക് ഏതെങ്കിലും പെൺകുട്ടിയെ പ്രേമിച്ചൂടെ അതാകുമ്പോൾ കുഴപ്പമില്ലല്ലോ എന്നൊക്കെ ചേച്ചി എന്നോട് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അതൊന്നും ശാശ്വതമായ ഒരു പരിഹാരമായിരുന്നില്ല. ഒന്നാമത്തെ കാര്യം അമ്മ ഒരിക്കലും പ്രേമത്തെ അംഗീകരിക്കില്ല. പിന്നെ എൻറെ സ്വഭാവത്തിന് ഒരു പെണ്ണും എനിക്ക് ചേരുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.

പിന്നെ എന്താണ് എൻറെ ഉദ്ദേശം എന്ന് ചേച്ചി ചോദിച്ചു? എനിക്കറിയില്ല എന്ന് ഞാൻ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു നാടുവിട്ടാലോ ചത്തു കളഞ്ഞാലോ എന്ന് പോലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ചേച്ചി അങ്ങനെ ചെയ്യരുതെന്ന് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ചേച്ചിയാണ് അമ്മയാണ് എന്ന രീതിയിൽ ചേച്ചിയോട് പെരുമാറിയാൽ ഇതെല്ലാം മാറുമെന്ന്, കുറച്ച് നാളുകൾ കഴിയുമ്പോൾ ഞാൻ ശരിയാകും എന്നുമെല്ലാം ചേച്ചി എന്നെ ഉപദേശിച്ചു. ഞാൻ അതൊക്കെ തല കുലുക്കി സമ്മതിച്ചു.

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ എൻറെ പഠിത്തത്തിൽ എനിക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്നും ഇതാണ് എൻറെ പ്രശ്നം ചേച്ചിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. ഞാൻ ഏതാണ്ട് ഡിഗ്രി നോക്കുമെന്ന് ചേച്ചിക്ക് ഉറപ്പായി. ഞാൻ ഡിഗ്രി തോറ്റാൽ അത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിഷമം ഉണ്ടാക്കുന്നത് അമ്മയ്ക്കാണ് കാരണം അതിൻറെ ഭാവിയെ ബാധിക്കുന്നതാണ്. അങ്ങനെ എൻറെ പ്രശ്നങ്ങൾ സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ചു ഞങ്ങൾ കുറെ നേരം കരഞ്ഞു എൻറെ അവസ്ഥ ഏതാണ്ട് ചേച്ചിക്കും മനസ്സിലായി. ഇതിൽനിന്നും അത്രവേഗം പുറത്തുവരാൻ ആകില്ലെന്ന് ചേച്ചി ഉറപ്പായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ചേച്ചിയാ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്..

ചേച്ചി : "ഒരുതവണ കണ്ടാൽ