Chapter Title : ഞാൻ കീർത്തന 2 [ഭാഗ്യ]

കീർത്തനയെമാത്രമല്ല അവിടത്തെ മറ്റു പെൺകുട്ടികളെയും നോക്കാം എന്ന ഉദ്ദേശത്തിലാണ് അവിടെ ചെന്നുനിന്നത് . 8 .45 നുള്ള അവളുടെ ബസ്സ് നിർത്തിയപ്പോൾ ആദ്യം കുറേ സാരിയിലും പട്ടുപാവാടയിലും പൊതിഞ്ഞ പെൺകുട്ടികൾ ഇറങ്ങി ... ആ പെൺകുട്ടികൾ എല്ലാമിറങ്ങിയത് കീറത്തുവിനെ ആനയിക്കാനാണെന്ന് മനസ്സിലായത് അവളുടെ വരവ് കണ്ടപ്പോഴാണ് .

അവളുടെ ആ കാൽപാദങ്ങൾ ബസ്സിലെ പടികളിൽനിന്നും എടുത്തുതാഴേക്ക് വെക്കുമ്പോൾ ആ കാലിൽ തിളങ്ങുന്ന പാദസരത്തിനേക്കാൾ തിളക്കമായിരുന്നു അവളുടെ കാല്പാദങ്ങൾക്ക് ... മൽസ്യകന്യകയെ തോൽപ്പിക്കുന്ന ആ ശരീരവടിവും ... അരകെട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഉള്ള സൗന്ദര്യം അത് വർണ്ണിക്കുവാൻ കഴിയില്ല . ഒപ്പം അതിനെ മറച്ചിരുന്ന കാർകൂന്തലും . അവളുടെ ഓരോ പാദം നിലത്തുപതിയുമ്പോൾ അതിനനുസരിച്ചു അരക്കെട്ടിൽ പതിഞ്ഞിരുന്ന കാർകൂന്തൽ പൊന്തി അതേസ്ഥാനത്തുവന്നെതുകാഴച്ച അത്രക്കും മനോഹാരിതമാണ് . ഒപ്പം ആ കാർകൂന്തലിലെ ആ മുല്ലപ്പൂവും

പിന്നെ ആ തുന്നികെട്ടിയ വിടവിൽനിന്നും കിട്ടുന്ന ചെറു വെളിച്ചംപോലെയുള്ള ആ ബ്ലൗസിൽ ഒതുങ്ങാത്ത ആ മുലയുടെ ചെറുവശവും , നിറംകൊടുക്കാതെതന്നെ ചുവന്നിരിക്കുന്ന ആ ചുണ്ടുകളും ആ തുടുത്ത കവിൾത്തടം കണ്ടാൽ ഒന്നുകടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആൺകുട്ടികൾ ചുരുക്കം എന്നെ ഞാൻ പറയൂ ...
പിന്നെ നെറ്റിയിലുള്ള ആ ചുവന്ന കുറിയും കാലത്താണെങ്കിലും ആ ചെറുചൂടിൽ വിയർത്തൊഴുകുന്ന വിയർപ്പുകണങ്ങൾ കഴുത്തിലൂടെ ഇറങ്ങുന്നതുകാണാൻ എന്ത് ചേല് ...

(ആഹാ ഈ കിരൺ ആള് കൊള്ളാലോ എൻ്റെ വിയർപ്പുതുള്ളിയെപോലും ഇവൻ വെറുതെ വിട്ടില്ല )

മോനെ നീ ഒരു കാര്യം ഓർക്കുന്നുണ്ടോ നീ അവളെക്കുറിച്ചു പറയുന്നത് അവളുടെ അമ്മയോടാണ് എന്ന്

അതിനെന്താ ചേച്ചി ഞാൻ കണ്ടാസ്വദിചപ്പോലെ അന്ന് പലരും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് അത് ഞാൻ