Chapter Title : ഞാന്‍ നമിത 5 [Kambi Chettan]

എന്നും പറഞ്ഞ് അച്ഛന്‍ ഏട്ടന്‍റെ നേര്‍ക്ക് വാള്‍ വീശി. ഭാഗ്യം കൊണ്ട് അതിന്‍റെ ലക്‌ഷ്യം തെറ്റി. എന്നാലും ഒഴിഞ്ഞുമാറിയ ഏട്ടന്‍റെ കവിളില്‍ അത് മുറിവുണ്ടാക്കി. ഏട്ടന്‍ ആകെ പേടിച്ചു പോയിരുന്നു. അച്ഛനെ ഞാനും ചേച്ചിയും കൂടി വട്ടം ചുറ്റി പിടിച്ചു. ഏട്ടാ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോ എന്ന് ഞങ്ങള്‍ നിലവിളിച്ചു. ഏട്ടന്‍ ആ ഇരുട്ടില്‍ എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞു.” അമ്മ കണ്ണീര്‍ തുടച്ചു.

ഇതൊക്കെ കേട്ട എനിക്കും വിഷമം തോന്നി. പൂറിന്‍റെ തരിപ്പൊക്കെ മാറി. “പിന്നെ എന്ത് സംഭവിച്ചു?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. കണ്ണീര്‍ തുടച്ചു കൊണ്ട് അമ്മ വീണ്ടും പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി, “ഏട്ടന്‍ പാവമായിരുന്നു. ഏട്ടന്‍റെ ചില കൂട്ടുക്കാര്‍ മദ്യപിച്ച് ലക്ക് കെട്ടു വെടിപ്പുരയുടെ നേര്‍ക്ക് പോകുന്നത് കണ്ട് തടയാന്‍ ചെന്നതാ ഏട്ടന്‍. പക്ഷേ വൈകി പോയിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും അവരില്‍ ഒരാള്‍ ഒരു ബീഡി കുറ്റി വലിച്ചെറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ചേട്ടന്‍ ജീവനും കൊണ്ട് തിരികെ ഓടി പോന്നു. എന്നാല്‍ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവരെല്ലാം മരിച്ചു. അച്ഛനോട് പണ്ടേ വിരോധം ഉണ്ടായിരുന്ന ചിലര്‍ ഇല്ലാ കഥകള്‍ മെനഞ്ഞ് അച്ഛന്‍റെ ചെവിയില്‍ എത്തിക്കുകയായിരുന്നു. പിന്നീട് സത്യാവസ്ഥ മനസിലാക്കിയ അച്ഛന് വളരെ വിഷമമായി. ഏട്ടനെ അന്വേഷിച്ച് ഒരുപാട് അലഞ്ഞു. എവിടെയും ഏട്ടനെ കണ്ടു കിട്ടിയില്ല. ആ വിഷമം താങ്ങാനാകാതെയാണ് അച്ഛന്‍ മരിച്ചത്.” പറയുന്തോറും അമ്മ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ കണ്ണീര്‍ വാര്‍ത്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

“ഇന്ന് രാവിലെ ഒരാള്‍ ഇവിടെ വന്നിരുന്നു. ഏട്ടന്‍റെ സുഹൃത്താണ്. ഇവിടത്തെ വിശേഷങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ വന്നതാണ്. അത് കഴിഞ്ഞ് അയാള്‍ ഏട്ടനെ ഫോണില്‍ വിളിച്ച് തന്നു. എത്ര വര്‍ഷങ്ങളായി!! എന്‍റെ ഏട്ടനോട് ഞാന്‍ സംസാരിച്ചു.