Chapter Title : ഞാന്‍ നമിത 5 [Kambi Chettan]

വച്ചും അടിക്കാം” ഞാന്‍ സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. “ഇത് ബോംബേയിലെ ഡ്രെസ്സല്ലേ. അതിന് കൈയ്യൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല.” അമ്മ പറഞ്ഞു. “ഇല്ലെങ്കില്‍ നമുക്ക് വേറെ തുണി വച്ച് അടിക്കാം അമ്മേ” ഞാന്‍ എന്‍റെ ശ്രമം തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു. “ഓ പിന്നേ, നിന്‍റെ ഡ്രസിന് മാച്ച് ആയ തുണി നിന്‍റെ അപ്പന്‍ ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കി വച്ചിരിക്കുകയല്ലേ.” അമ്മ വിടാന്‍ ഭാവമില്ല. “എങ്കില്‍ മാച്ചിംഗ് കളര്‍ ഉള്ള നെറ്റ് വച്ച് അടിക്കാം” എന്‍റെ ശ്രമങ്ങള്‍ പിന്നെയും തുടര്‍ന്നു. “ഓ നെറ്റ്. അപ്പോഴും കൂത്തിച്ചി മോള്‍ക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ കാണിച്ചോണ്ട് നടക്കാമല്ലോ. അല്ലേടീ” ഓ... ഈ അമ്മയെ കൊണ്ട് തോറ്റു. എന്‍റെ ക്ഷമ നശിച്ചു. “എന്നാ പിന്നെ ഇത് കൊണ്ട് പോയി കത്തിച്ച് കള” ആ തുണി നിലത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അമര്‍ത്തി ചവിട്ടി കൊണ്ട് ഞാന്‍ മുറിയില്‍ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

“മോള്‍ക്ക് സമ്മാനം ഇഷ്ടമായോ?” അങ്കിള്‍ ചോദിച്ചു. “ഊം” നാണത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ ഒരു മൂളലില്‍ ഞാന്‍ ഉത്തരം ഒതുക്കി. “മോളേ ഇതാണ് അവിനാശ്. എന്‍റെ മോനാ. ഇവനെ നമ്മുടെ തൊടിയും പറമ്പും ഒക്കെ ഒന്ന് കാണിച്ചേ. അവന്‍ ഇതൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ല.” അങ്കിള്‍ പറഞ്ഞു. കുറേ കാലം അവിടെയും ഇവിടെയുമൊക്കെ തെണ്ടി നടന്ന അങ്കിള്‍ അവസാനം എത്തിപ്പെട്ടത് ഗുജറാത്തിലാണ്. അവിടെ ഒരു തുണി മില്ലില്‍ ജോലി ചെയ്തു. പഠിപ്പും പത്രാസും ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അങ്കിളിന് നല്ല ബുദ്ധിയാണ്. തന്‍റെ മികവ് കൊണ്ട് ആ കമ്പനിയിലെ മാനേജര്‍ വരെയായി. ജീവിതത്തെ പറ്റി ഒന്നും ചിന്തിക്കാത്ത അങ്കിള്‍ മുഴുവന്‍ സമയവും ജോലിക്കായി സമര്‍പ്പിച്ചു. വിവാഹത്തെ പറ്റിയോ തനിക്ക് കിട്ടി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാശിനെ കുറിച്ചോ ഒന്നും മാമന് ഒരു ചിന്തയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇങ്ങനെയൊരു മുത്തിനെ കൈവിട്ട് കളയാന്‍ മനസില്ലാത്തത് കൊണ്ട് മാര്‍വാഡി തന്‍റെ മോളെ അങ്കിളിന് കെട്ടിച്ചു കൊടുത്തു. രണ്ടാളും തമ്മില്‍ പ്രായത്തില്‍ നല്ല വ്യത്യാസം ഉണ്ട്. പെണ്ണിന് അങ്കിളിനെ അത്ര ബോധിച്ചിട്ടൊന്നും ഇല്ല. അങ്ങനെ വളരെ വൈകിയ പ്രായത്തില്‍ അങ്കിളിന് ഒരു മോന്‍ ഉണ്ടായി. സത്യത്തില്‍ അവനെ കണ്ടിട്ട് അത് അങ്കിളിന്‍റെ മോനാണ് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ജോലി മാത്രം നോക്കി