Chapter Title : ഞാന്‍ നമിത 7 [Kambi Chettan]

അത് മതി. ഞാന്‍ റോഡിലേക്കിറങ്ങി ഒരു ഓട്ടോക്ക് കൈ കാണിച്ചു.

അടുത്ത ദിവസം പുലര്‍ച്ചെ അച്ഛന്‍ ഗള്‍ഫില്‍ നിന്ന് വന്നു. മോളുടെ കല്യാണ ഒരുക്കങ്ങള്‍ നടത്തേണ്ടതല്ലേ. അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഞാന്‍ കിടന്നുറങ്ങി. നേരം കുറച്ച് വെളുത്തിട്ടും അമ്മ വിളിച്ചില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ ആറു മണി കഴിഞ്ഞാല്‍ തെറിവിളിയുമായി എന്നെ ചൂല് കൊണ്ട് അടിച്ച് ഉണര്‍ത്തുന്ന അമ്മയാണ്. ഇന്നെന്ത് പറ്റി? അച്ഛന്‍റെ കൂടെ കുറച്ച് കിടന്നോട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു കാണും. അല്ലെങ്കിലും കല്യാണം നിശ്ചയിച്ചതോടെ അമ്മയുടെ തെറി വിളികള്‍ കുറഞ്ഞിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് മൊബൈല്‍ ചിലച്ചു. അച്ഛന്‍ ഉണര്‍ന്ന് ഫോണ്‍ എടുത്തു. അച്ഛന്‍റെ മുഖം വല്ലാതായി. ഒരു പാട് വിഷമം പോലെ. ഭ്രാന്ത്‌ പിടിച്ച പോലെ എന്തൊക്കെയോ ഫോണില്‍ പുലമ്പുന്നുണ്ട്. “എന്താ അച്ഛാ, എന്ത് പറ്റി?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. അച്ഛന്‍ മുഖം രണ്ട് കൈകളിലും താങ്ങി കണ്ണീര്‍ വാര്‍ത്തു. “പറയ്‌ അച്ഛാ, എന്താ പറ്റിയേ?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. “മോളേ അത്.....” അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞ് മുഴുവനാക്കിയില്ല. “ഊം.. പറയൂ അച്ഛാ” ഞാന്‍ പിന്നെയും പറഞ്ഞു. “മോളേ അവര്‍ക്ക് ഈ കല്യാണം വേണ്ടെന്ന്. ഈ കല്യാണം നടക്കില്ലെന്ന്.” ആ വാക്കുകള്‍ വെള്ളിടി പോലെ എന്‍റെയുള്ളില്‍ തറച്ചു.

ഞാന്‍ എന്‍റെ ഫോണ്‍ എടുത്ത് ജീവനെ വിളിച്ചു. പക്ഷേ അവന്‍ എടുത്തില്ല. ഫോണ്‍ കട്ട്‌ ചെയ്തു. പെട്ടെന്ന് ഒരു വാട്ട്‌സ്അപ്പ് മെസ്സേജ് വന്നു. ഞാന്‍ നോക്കി. ജീവന്‍റെ മെസ്സേജ്. “നിന്നെ പോലൊരു പെണ്ണിനെ എനിക്ക് വേണ്ട. മുഴുത്ത കടിയാണ് നിനക്ക്. കല്യാണത്തിന് മുന്നേ ഞാന്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു മടിയും കൂടാതെ നീ എനിക്ക് കാലകത്തി തന്നു. അത് നിന്‍റെ യഥാര്‍ത്ഥ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നു. ഒരു ഉളുപ്പും കൂടാതെ നീ ഒരു വേശ്യയെ പോലെ എന്‍റെ പീനിസ് വായിലെടുത്തു. ഒരു മടിയും കൂടാതെ നീയത് ഊമ്പി. ആദ്യമായിട്ടാണ് നമ്മള്‍ ശരിക്ക് കാണുന്നതും സംസാരിക്കുന്നതും എന്നോരു