Chapter Title : ഞാന്‍ നമിത 9 [Kambi Chettan]

വിളിച്ചു. “വാ, സമയം ഒരുപാടായി. അമ്മ അന്വേഷിക്കും. നമ്മള്‍ പറമ്പിലാണ്. ഒരു തുണ്ട് തുണി പോലുമില്ല നമ്മുടെ ദേഹത്ത്. ആരെങ്കിലും കണ്ടാല്‍!! വേഗം വാ.” അച്ഛന്‍റെ വാക്കുകള്‍ എന്നില്‍ ബോധം ഉണര്‍ത്തി. അതേ സത്യമാണ്. ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും പരിപൂര്‍ണ നഗ്നരാണ്. അച്ഛന്‍റെ തോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ നേരത്തേ അഴിച്ചത് ടാങ്കിന്‍റെ വശത്ത് കിടപ്പുണ്ട്. എന്‍റെ തോര്‍ത്ത് കാണാനില്ല. വെള്ളത്തില്‍ ഒഴുകി പോയി കാണും. അച്ഛന്‍റെ തോര്‍ത്ത് ഒന്ന് വെള്ളത്തില്‍ മുക്കി പിഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ പുറത്തിറങ്ങി. ദേഹമാകെ തോര്‍ത്തി എന്‍റെ ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തിട്ടു. അച്ഛനും പിന്നാലെ ഇറങ്ങി തോര്‍ത്തി തന്‍റെ മുണ്ട് ഉടുത്തു. വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും കുറച്ച് അകലം പാലിച്ചാണ് നടന്നത്. എന്തിനാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ അറിയില്ല. പരസ്പരം മുറുകെ പുണര്‍ന്ന് നടക്കണം എന്ന് ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാള്‍ക്കുമുണ്ടായിരുന്നു.

“എവിടെയായിരുന്നു രണ്ടാളും? ഇവിടെ ഞാന്‍ ഒരുത്തി മാത്രം കഷ്ടപ്പെടുകയാണ്. എന്നെ പറ്റി ആര്‍ക്കും ഒരു ചിന്തയും ഇല്ല” അമ്മയുടെ പരാതി. പക്ഷേ അമ്മ വളരെ കൂള്‍ ആയിരുന്നു. സാധാരണ കേള്‍ക്കാറുള്ള തെറിപ്പാട്ട് ഇന്നില്ല. “അച്ഛനും മോളും ചുറ്റിയടിക്കാന്‍ പോയതല്ലേ, ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ വല്ലപ്പോഴും ലീവിന് വരുമ്പോഴല്ലേ പറ്റൂ എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാന്നെയുള്ളൂ. എന്ന് വച്ച് ഇതൊരു ശീലമാക്കണ്ട. എനിക്ക് ഇവിടെ എല്ലാം ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യാന്‍ പറ്റില്ല.” “നീ ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യണ്ട. നിനക്ക് എല്ലാം ഞാന്‍ ചെയ്ത് തരാം. പോരെ?” അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞത് ഒരു ഡബിള്‍ മീനിംഗ് വച്ചായിരുന്നു. “ഒന്ന് പോയേ മനുഷ്യാ. ദേ നാളെ പുന്നാര മോളുടെ പിറന്നാളാ. പതിനെട്ടാം പിറന്നാള്‍. മോള്‍ക്ക് പ്രായപൂര്‍ത്തിയായി. ഇവളെ കെട്ടിച്ചു വിടണ്ടേ?” അമ്മയുടെ ഒരു ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍. “നാളെ തന്നെ കേട്ടിക്കണോ ഇവളെ?” അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചു. “തമാശ പറയാതെ പോയേ മനുഷ്യാ” അമ്മ പറഞ്ഞു. “നാളെ ഇവളുടെ പിറന്നാള്‍ ഗംഭീരമാക്കണം. കേക്കും പായസവും ഒക്കെ വേണം. ഞാനും സഹായിക്കാം നിന്നെ.” അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു. “അതൊക്കെ അങ്ങനെ പറയും. അവസാനം എല്ലാം ഞാന്‍ തന്നെ ചെയ്യേണ്ടി വരും. എന്ത് കുന്തമായാലും രാവിലെ നേരത്തേ തന്നെ നമ്മുടെ കാവില്‍ പോയി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണം.