Chapter Title : ഞാന്‍ നമിത 9 [Kambi Chettan]

ചെയ്ത് തരാം. പോരെ?” അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞത് ഒരു ഡബിള്‍ മീനിംഗ് വച്ചായിരുന്നു. “ഒന്ന് പോയേ മനുഷ്യാ. ദേ നാളെ പുന്നാര മോളുടെ പിറന്നാളാ. പതിനെട്ടാം പിറന്നാള്‍. മോള്‍ക്ക് പ്രായപൂര്‍ത്തിയായി. ഇവളെ കെട്ടിച്ചു വിടണ്ടേ?” അമ്മയുടെ ഒരു ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍. “നാളെ തന്നെ കേട്ടിക്കണോ ഇവളെ?” അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചു. “തമാശ പറയാതെ പോയേ മനുഷ്യാ” അമ്മ പറഞ്ഞു. “നാളെ ഇവളുടെ പിറന്നാള്‍ ഗംഭീരമാക്കണം. കേക്കും പായസവും ഒക്കെ വേണം. ഞാനും സഹായിക്കാം നിന്നെ.” അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു. “അതൊക്കെ അങ്ങനെ പറയും. അവസാനം എല്ലാം ഞാന്‍ തന്നെ ചെയ്യേണ്ടി വരും. എന്ത് കുന്തമായാലും രാവിലെ നേരത്തേ തന്നെ നമ്മുടെ കാവില്‍ പോയി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണം. അത് മറക്കരുത്. നിനക്ക് പോകാന്‍ വല്ലായ്ക ഒന്നുമില്ലല്ലോ മോളേ?” അമ്മ ചോദിച്ചു. “ഹേയ് ഇല്ല.” അച്ഛന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അമ്മ കണ്ണുരുട്ടി. എനിക്ക് മെന്‍സസ് ആണോ എന്നാണ്‌ അമ്മ ചോദിച്ചത്. എന്തായാലും എന്‍റെ ഇപ്പോഴത്തെ സ്ഥിതി അച്ഛന് നന്നായി അറിയാമല്ലോ. കുറച്ച് നേരത്തേ നേരിട്ട് കണ്ടും കൊണ്ടും അറിഞ്ഞതല്ലേ.

“എന്‍റെ മോള്‍ക്ക് ഞാന്‍ നാളെ നല്ലൊരു സമ്മാനം കൊടുക്കുന്നുണ്ട്.” അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു. “എന്താണത്?” അമ്മ ചോദിച്ചു. “അത് നീ ചോദിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. എന്‍റെ മോള്‍ക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ്. വേറെ ആര്‍ക്കും കാണിച്ചു കൊടുക്കില്ല. പറഞ്ഞും കൊടുക്കില്ല.” അച്ഛന്‍ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. എന്‍റെയുള്ളില്‍ കുറെ ലഡ്ഡു പൊട്ടി.

എന്‍റെ പതിനെട്ടാം പിറന്നാള്‍ ആഘോഷിച്ചതും സദ്യ ഉണ്ടാക്കിയതും എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അച്ഛന്‍ അമ്മയെ വീട്ടുജോലിയില്‍ സഹായിച്ചതും ഒരു ബൌളില്‍ അമ്മയെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം പായസം കുടിപ്പിച്ചതും ഞങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ച് കിടന്നതും