Chapter Title : ഞാന്‍ നമിത 9 [Kambi Chettan]

നോര്‍മല്‍ ആയി. ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും പറമ്പില്‍ നടക്കാന്‍ പോയി. എന്തൊക്കെയോ ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു. ചില തമാശകള്‍ പറഞ്ഞ് പൊട്ടി ചിരിച്ചു. സത്യത്തില്‍ അത്രയ്ക്കൊന്നും ചിരിക്കാനുള്ള വകയുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ മനസിലെ ടെന്‍ഷന്‍ മൊത്തമായി ഒഴുക്കി കളയാനുള്ള വ്യഗ്രത കൊണ്ടോ എന്തോ, ഞങ്ങള്‍ വല്ലാതെ ചിരിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അച്ഛന്‍ ഒരു ചോദ്യം, “മോള്‍ക്ക് അച്ഛനോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ?” “എന്തിന്?” പെട്ടെന്നായിരുന്നു എന്‍റെ മറു ചോദ്യം. “അത് പിന്നേ....... അന്ന് അങ്ങനെ............” അച്ഛന് പറയാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. ശബ്ദം മുറിഞ്ഞ് പോയി. “ഇല്ലച്ഛാ” ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു. പിന്നെ കുറെ നേരം ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു മൗനം ഘനീഭവിച്ചു നിന്നു. ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാല്‍ മോള്‍ അച്ഛനോട് ദേഷ്യപ്പെടുമോ?” എന്താണ് ഇത്രയും വലിയ കാര്യം! ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു നോക്കി. ഒന്നുമില്ല. “എന്താണച്ഛാ?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. “അത് പിന്നെ മോളേ......” അച്ഛന്‍റെ ശബ്ദം പിന്നെയും മുറിഞ്ഞു. അച്ഛന്‍ ഒരു കള്ള ലക്ഷണത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി പരിസരം ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു. എന്താണാവോ ഇത്രയും ഗംഭീര കാര്യം! എനിക്ക് ജിജ്ഞാസയായി.

“മോള്‍ അന്ന് എന്താ ചെയ്തിരുന്നത്?” അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചു. “എന്ന്?” ഞാന്‍ തിരികെ ചോദിച്ചു. “അത് പിന്നെ രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം മുന്‍പ്. മോളുടെ ബെഡ് റൂമില്‍” ഞാന്‍ ബെഡ് റൂമില്‍ പലതും ചെയ്യാറുണ്ടല്ലോ. ഇതില്‍ എന്താണ് അച്ഛന് ഇത്ര ചോദിക്കാനുള്ളത്! ഞാന്‍ ആലോചിച്ചുനോക്കി. എന്നാല്‍ ഒന്നും ഞാന്‍ മിണ്ടിയില്ല. “മോള് കട്ടിലില്‍ മലര്‍ന്ന് കിടന്ന് മൊബൈലില്‍ നോക്കി എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.” എന്‍റെയുള്ളില്‍ ഒരു കൊള്ളിയാന്‍ മിന്നി. ദൈവമേ, ഈ അച്ഛന്‍ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്! “മോളുടെ കൈ കാലിന്‍റെ ഇടയില്‍ കിടന്ന് ഇളക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. എന്തായിരുന്നു പ്രശ്നം? എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം?” അച്ഛന്‍റെ ചോദ്യം കേട്ട ഞാന്‍ ആകെ പകച്ചുപോയി. എന്ത് പറയും? അച്ഛന്‍ തുടര്‍ന്നു, “മോള് മൊബൈലില്‍ എന്തെങ്കിലും പീസ്‌ പടം നോക്കുകയയിരുന്നോ?” എന്‍റെ കാലില്‍ കൂടി ഒരു തരിപ്പ് അരിച്ച് കയറി. “സാരമില്ല മോളേ, ഈ പ്രായത്തില്‍ ഇതൊക്കെ സാധാരണമാണ്. എന്‍റെ മോള്‍ ഒരു യുവതിയാണ്. ഈ യുവത്വത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ