Chapter Title : ഞാൻ, പ്രിയ 2 [സ്നേഹ]

അമൃത് പോലെ അനുഭവപ്പെട്ട  പൂർത്തടത്തിന്റെ  ഓർമയിൽ തന്നെ മേനോന്റെ കുണ്ണ വെട്ടി വിറച്ചു....

തനിക്ക് എന്നും ദൗര്ബല്യമായ  അരിഞ്ഞു നിർത്തി വെടിപ്പാക്കിയ കട്ടി മീശയിൽ വിരലോടിച്ചു രസിക്കാൻ, ചുണ്ട് നനച്ചു വീണ്ടും വീണ്ടും അവ ആസ്വദിക്കാൻ, ഇക്കിളി കൊള്ളും വിധം ആ  മീശക്കാരന്റെ ചുംബനത്തിന് കൊതിക്കാൻ..... എനിക്ക് വല്ലാത്ത കൊതി...

അന്ന് ഒരു ഞായറാഴ്ച്ച.....

അമ്മയുടെ അകന്ന ബന്ധത്തിൽ  ഒരു കല്യാണം....

ദൂരക്കൂടുതൽ ഉള്ളത് കൊണ്ടും പെണ്ണിന്റെ അകന്ന ബന്ധം ആയത് കൊണ്ടും  അച്ഛൻ  സൂത്രത്തിൽ അമ്മയെ ആ  ദൗത്യം ഏല്പിച്ചു...... അതി കാലത്തു തന്നെ  യാത്രയാക്കി....

"മോളെ.... "

"എന്താ അച്ഛാ...? "

"മോള് ഒരു കപ്പിൽ വെള്ളവും ആ  ഷേവിങ്ങ് സെറ്റും ഇങ്ങെടുത്തേ "

"ശരി, അച്ഛാ... "

ഞാൻ ഒരു മഗ്ഗിൽ വെള്ളവും ഷേവിങ്ങ് സെറ്റും ജെല്ലും ഒക്കെ ആയി ചെല്ലുമ്പോൾ  അച്ഛൻ കക്ഷത്തിലെ കുറ്റി മുടി തടവി എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു...

പാവാടയും ഷർട്ടും  ആണെന്റെ വേഷം... ജോലി സൗകര്യത്തിന്  ഇടയ്ക്കുള്ള രണ്ട് ബട്ടൺ മാത്രമേ  ഇട്ടിരുന്നുള്ളു... എന്റെ  തുളുമ്പുന്ന  മാറിടവും കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിളും  അതിൽ നിന്നു താഴേക്കുള്ള രോമരാജിയും......

അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ എന്നെ കൊത്തി വലിക്കുന്നു....

"അടുത്തു നിൽക്കു, മോളെ "

ആ  കട്ടി  മീശ ഉരച്ചു കൊണ്ടുള്ള ദീര്ഘ ചുംബനം  പലവുരു കൊതിച്ചതാണ് എങ്കിലും.... അച്ഛനോട് ചേർന്നു  നിൽകുമ്പോൾ ഞാൻ ഭയന്നിരുന്നു....

അച്ഛൻ എന്റെ മാംസളമായ ചന്തിയിൽ പിടിച്ചു ചേർത്ത് നിർത്തി...

"ഭയമുണ്ടോ... പ്രിയയ്ക്ക്? "ആ  ഒരു  നിമിഷം ഞാൻ ശരിക്കും ഭയന്നു.... കാരണം  മോളെ എന്ന വിളി ഒഴിവാക്കി പേര് വിളിച്ചപ്പോൾ.....

ഭയം  മറച്ചു വച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു, "ഞാൻ എന്തിന് പേടിക്കണം... അച്ഛൻ അടുത്തുള്ളപ്പോൾ? "

എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ പൊക്കിളും അച്ഛന്റെ ചുണ്ടും തമ്മിൽ കേവലം രണ്ടിഞ്ച്  അകലം  മാത്രം.....

ഏത് നിമിഷവും നാഭീ ദേശം ഒരു  ചുംബനം പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്നതിനാൽ നാഭീ ദേശം തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....

"പ്രിയ  നന്നായി  വിറക്കുന്നുണ്ടല്ലോ? "

ദേ, വീണ്ടും പ്രിയ ! "എന്താ മോളെന്ന വിളി ഇല്ലാത്തത്?