Chapter Title : ഞാൻ സ്മിത [പഴഞ്ചൻ]

അതിനെന്താ നാരായണാ... ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ... മോളേ അച്ഛന് മുകളിലത്തെ മുറി കൊടുത്തോളൂ... “ സ്മിതയുടെ അച്ഛൻ അവളോടായി പറഞ്ഞു...

“ വാ അച്ഛാ... “ സ്മിതയുടെ പുറകേ കോണിപ്പടികൾ കയറുമ്പോൾ നാരായണന്റെ മുന്നിൽ നീലസാരിയിൽ ഇഴതെന്നി കളിക്കുന്ന നിതംബങ്ങൾ ഇടംവലം വെട്ടുകയായിരുന്നു... മുകളിലെ മുറിയിൽ എത്തിയതും നാരായണൻ പുറത്ത് നിന്ന് വാതിലിന്റെ സാക്ഷയിട്ടു... എന്നിട്ട് മുറിയുടെ മൂലയിൽ ബാഗ് വയ്ക്കുന്ന സ്മിതയെ പുറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു...

“ ദേ അമ്മായപ്പാ!!! തോന്ന്യാസം കാണിക്കാൻ ഇത് സ്വന്തം വീടൊന്നുമല്ല കെട്ടോ “ അടക്കിയ ചിരിയോടെ സ്മിത പറഞ്ഞു...

“ നിന്റെ കോണിപ്പടി കേറുന്ന കാഴ്ച, ന്റെ മോളേ ന്ത് ഭംഗിയാണെന്നോ ആ നടപ്പ്... “ അതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നാരായണൻ സ്മിതയുടെ ചന്തിയിൽ തന്റെ പകുതി ഉദ്ദരിച്ച ലിംഗം ഉരസി... അവൾക്ക് കുളിരുകോരി... അപ്പോഴേക്കും അവൾക്ക് താഴെ നിന്നുള്ള വിളി എത്തി...

“ ദേ ഞാൻ പോട്ടേ, പിന്നെ ആവാം അച്ഛാ... “ അവളിൽ അയാളിൽ നിന്ന് കുതറിമാറി സാരിഞൊറികൾ ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

“ എന്ത് ആവാമെന്ന്?? “ നാരായാണൻ ഒന്നുമറിയാത്തത് പോലെ...

“ ഈ കൊമ്പനെ ശരിയാക്കുന്നത് പിന്നെയാവാമെന്ന്... “ ഒന്ന് മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് അയാളുടെ മുണ്ടിനു മുകളിലെ പൌരുഷത്തെ അടപടലം കയ്യിലൊതുക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ മൊഴിഞ്ഞു... ലാസ്യതയെക്കാൾ അപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് കണ്ടത് ഒരു അധികാര ഭാവമായിരുന്നു... ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന അമ്മായപ്പനെ നോക്കി വശ്യമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ താഴേക്കുള്ള പടിയിറങ്ങി...

വൈകിട്ട് സ്മിതയുടെ വീട്ടുകാരുടെ കൂടെ കല്യാണവീട്ടിലേക്ക് നാരായണനും ഇറങ്ങി...

സ്മിത ഉൽസാഹത്തോടെ തന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് അമ്മായപ്പനെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു... അപ്പോഴാണ് ഒരു കൊഴുത്ത പെണ്ണ് തന്റെ നേർക്ക് നടന്നടുക്കുന്നത് നാരായണൻ കണ്ടത്... ആ പെണ്ണ് അടുത്തെത്തിയതും സ്മിത അവൾക്ക് ഹസ്തദാനം നൽകിക്കൊണ്ട് അവളെ നാരായണന് പരിചയപ്പെടുത്തി...

“ അച്ഛാ ഇതാണ് സിമോണ, ന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്, ഇവിടെ അടുത്ത് തന്നെയാ വീട്, പിന്നെ പുതുപ്പെണ്ണാണ് കെട്ടോ... “ സ്മിത പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നാരായണന് മുന്നിലേക്ക് നിർത്തി... നാരായണൻ അവളെ ആകെ മൊത്തം നോക്കി... എന്റമ്മോ!!! ഇതെന്ത്