Chapter Title : ഞാൻ സ്മിത [പഴഞ്ചൻ]

അവളുടെ പൊക്കിളിൽ ചുഴറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ വിരൽ അവളുടെ മടിക്കുത്തിനുള്ളിലേക്കിറക്കി അയാൾ...

“ ഉഫ്... “ നടുവൊന്ന് ചുരുക്കി ചന്തി പിന്നോട്ട് തള്ളി അവൾ... പാന്റീസിനുള്ളിലേക്ക ഇറങ്ങിയ നാരായണന്റെ ഇടതുകൈ വിരലുകൾ തന്റെ രോമക്കാടുകളിലേക്ക് കടന്നു ചെന്നതും ദൂരെ നിന്നും സരോജത്തിന്റെ വിളി കേട്ടു അവൾ...

“ അച്ഛാ... അമ്മ വിളിക്കുന്നു ഞാൻ പോട്ടെ... “അയാളിൽ നിന്ന് കുതറി സ്മിത ഓടി... അവളുടെ കുലുങ്ങിത്തെറിക്കുന്ന ചന്തിപ്പന്തുകളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ മുണ്ടിന്റെ മുന്നിൽ കൂടാരമടിച്ച തന്റെ ലിംഗം ഒന്നുഴിഞ്ഞു... എന്നിട്ട് വീണ്ടും പണിയിലേക്ക് കടന്നു...

“ കാടൊക്കെ വെട്ടിത്തെളിച്ചോ നിങ്ങൾ?... “ പണി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് കയറിച്ചെന്ന നാരായണനോട് സരോജം തിരക്കി...

അടുത്തു നിൽക്കുന്ന മരുമകളെ അയാൾ ഒന്നോടിച്ച് നോക്കി... അവൾ തന്റെ മുഖത്ത് നോക്കുന്നില്ല... നേരത്തെ ചെയ്ത്തിന്റെ നാണം...

“ ഉം... കുറച്ച് അടിക്കാട് കൂടി വെട്ടിത്തെളിക്കാനുണ്ട്... എന്നാലേ കെളക്കാൻ ഒരു സുഖമുള്ളൂ... “ അതു പറയുമ്പോൾ സ്മിതയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി മിന്നിമായുന്നത് അയാൾ കണ്ടു... സ്മിത അവിടെ നിൽക്കാനാവാതെ അവിടുന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് മാറി...

“ എന്തായാലും നമ്മുടെ മരുമോളുടെ മുഖത്തൊരു സന്തോഷമൊക്കെ കാണുന്നുണ്ട്... കുറച്ച് ദിവസമായി ആകെ സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുകയാ അവൾ... എന്താ കാരണമെന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് പറയുന്നുമില്ല... ഉം... “ ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് സരോജം തന്റെ നടുവ് തിരുമ്മി...

“ നിന്റെ നടു ഞാൻ തിരുമ്മിത്തരാം സരോജം... “ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് നാരായണൻ പറഞ്ഞു...

“ അയ്യോ... വേണ്ട വേണ്ട... ഇന്നാളൊരു ദിവസം തിരുമ്മി തിരുമ്മി മനുഷ്യനെ ഒരു വഴിയാക്കി... “ നാരായണൻ