Chapter Title : ഞാൻ സ്മിത [പഴഞ്ചൻ]

അവൾ ആയാളുടെ കൈ തട്ടിക്കളഞ്ഞു...

“ ഒന്നു കണ്ടോട്ടെ മോളേ, എത്ര നാളായി ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു കാണുന്നു ഇതുങ്ങളെ... “ നാരായണൻ ഒരുവശം ചരിഞ്ഞ് ഇടതുകയ്യിൽ തല ചാരിക്കൊണ്ട് അപേക്ഷ പോലെ പറഞ്ഞു...

“ അങ്ങനെ പെട്ടെന്നു കാണാനൊന്നും പറ്റില്ല ന്റെ.... ഉം, കണ്ണടയ്ക്ക് കള്ളാ... “ അവൾ തനിക്ക് കിട്ടിയ അവസരം പരമാവധി ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു, തന്നിഷ്ട പ്രകാരം...

നാരായണൻ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റ് ചമ്രം പടിഞ്ഞ് കണ്ണടച്ചിരുന്നു... ഒത്ത ഒരാണിനെ തന്റെ വഴിക്ക് കൊണ്ടു വരുന്നതിൽ സ്മിത ആനന്ദം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു... അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് നിലത്തിറങ്ങി... എന്നിട്ട് തന്റെ സാരി അഴിച്ചു കളഞ്ഞു... കൂടെ ബ്ലൌസും, ബ്രേസിയറും... അങ്ങിനെ ഓരോന്നായി എല്ലാം അഴിച്ചു കളഞ്ഞ് നഗ്നയായ ശേഷം അവൾ താഴെ കിടന്ന സാരിയെടുത്ത് ഒന്ന് വാരിചുറ്റി... “ ഇനി തുറന്നോ... “

കണ്ണു തുറന്ന നാരയണൻ കണ്ടത് ഒരു സാരി മാത്രം വാരിച്ചുറ്റിയിരിക്കുന്ന തന്റെ മരുമകളെയാണ്... അവളുടെ പൂമേനിയിൽ ആ നീലസാരി പറ്റിപിടിച്ചു കിടന്നു... താൻ മറയോടു മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ആ തേൻകുടങ്ങൾ ഒരു തിരശ്ശീലയ്ക്ക് അപ്പുറം കണ്ടപ്പോൾ നാരായണന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു... “ ഇങ്ങ് വന്നേ മോളേ... “ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് കാലുകൾ താഴേക്കിട്ട് അയാൾ സ്മിതയെ തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് വലിച്ചു നിർത്തി... സാരിമറയിൽ അവളുടെ ഉയർന്ന മുലകളുടെ നടുവിൽ കല്ലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഞെട്ടുകളെ കണ്ട് അയാൾ തൊണ്ട നനച്ചു... അവളെ ചുറ്റിപിടിച്ച നാരായണന്റെ പരുത്ത കൈകൾ വിസൃതമായ അവളുടെ പുറത്ത് ഇഴഞ്ഞു... “ എങ്ങോട്ടാ ന്റെ അമ്മായപ്പന്റെ നോട്ടം??... “ അയാളോട് ചേർന്നു നിന്ന്