Chapter Title : ഞാൻ ട്രീസ്സാ ഫിലിപ്പ് [ഡോ.കിരാതൻ]

ഒരു തോന്നൽ. ഞാൻ അവൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ നിന്ന് വഴുതി മാറി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിൽ വന്ന വലിയ ബെഡിൽ നീണ്ട് നിവർന്ന് കിടന്നു. ശരീരമാകമാനം പൊടി വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു. കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ അനങ്ങാതെ കിടന്നപ്പോൾ ഒരാശ്വാസം കിട്ടി.

നല്ലൊരു അവസ്സരമാണ് നഷ്ട്ടപ്പെടുത്തിട്ട് ഞാൻ ഈ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നതെന്നുള്ള ചിന്ത എന്നിൽ  ഉയർന്ന് വന്നു. എന്താണ് എനിക്ക് പറ്റിയത് എന്നുള്ളത് വെറുതെ ചികഞ്ഞെടുക്കാൻ ഒരു പാഴ്ശ്രമം നടത്തി. നഷ്ടപ്പെട്ടത് ഇനി ആന പിടിച്ചാലും കിട്ടില്ലല്ലോ. എന്തായാലും അവൻ എന്റെ കുളി ഒളിഞ്ഞ് നോക്കുന്നുണ്ടെന്നുള്ള കാര്യം ഉറപ്പായ സ്ഥിതിക്ക് ഇനിയും അവസ്സരങ്ങൾ മുന്നിൽ എത്രയോ തെളിയാൻ കിടക്കുന്നു. ആ ചിന്ത എന്നിൽ അതി നിഗുഢമായ പുഞ്ചിരി വിടർത്തി.

മുറിയിലേക്ക് അടുത്ത് വരുന്ന കാൽ പെരുമാറ്റം കേട്ടപ്പോൾ അത് വസന്താണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ കടുത്ത രോഗബാധിതയെ പോലെ അഭിനയിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

"..ട്രീസ്സമ്മായി ......എന്താ പറ്റിയെ.......ഡോക്ട്ടറേ വിളിക്കണോ ???.......".

അവന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്ത പകപ്പ് ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ ശബ്ദം ചെറുതായി ഇടറിയാണ് എന്നോട് ചോദിച്ചത്.

"...ശരീരമാകെ ഒരു തരിപ്പ് പോലെ......കുറച്ച് നേരം കിടന്നാൽ ശരിയാകും.....".

".....വല്ലാതെ തരിക്കുന്നുണ്ടോ ട്രീസ്സമ്മായി......".

"...ഉണ്ട് വസന്തേ ...കാലിലാണ് തരിപ്പ് കുടുതൽ ......കാലവിട്ട ഉണ്ടോ എന്നന്നെ അറിയുന്നില്ല......".

കാലിൽ ചെറിയ തരിപ്പ് കയറി മരവിച്ചിരിക്കുന്നത് സത്യമാണെങ്കിലും, ഞാനതിനെ പെരുപ്പിച്ച് കാണിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്ത് ദൈന്യത നിഴൽ വിരിച്ചു.

"...ഞാൻ തിരുമ്പി തരട്ടെ......ട്രിസ്സാമ്മായി.......".

"..ഏയ് മോനത് ബുദ്ധിമുട്ടാകും.......".

"...അങ്ങനെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല ട്രിസ്സാമ്മായി.....".

അങ്ങനെ പറഞ്ഞവൻ ആധികാരികമായി എൻ്റെ കാൽമുട്ടിന് കിഴേ പതിയെ തിരുമ്പാൻ ആരംഭിച്ചു.