Chapter Title : ഞാനും എന്റെ അമ്മായിയമ്മയും [Anu]

പറഞ്ഞു. ഇപ്പൊ പേപ്പറിൽ ഒക്കെ എന്തൊക്കെ വാർത്തകളെ കേള്ക്കുന്നെ. ഞാനില്ല. അതുമല്ല എനിക്ക് അമ്പതിനടുത്തു പ്രായമായി. കുടുംബമൊക്കെ ആയി കഴിയുന്നത്. ബുദ്ദിമുട്ടിക്കല്ലേ. പ്ളീസ്.

എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ലേ. എനിക്ക് ഇയാളുടെ വയസ്സ് അറിയാം. ഞാനും നാപ്പത്തി ഒമ്പതു വയസ്സ് ഉള്ളതാ. ഞാൻ സെർവിസില. ഇപ്പൊ അതിർത്തിയിൽ ആണ് ഉള്ളത്. ഇനി രണ്ടു വര്ഷം കൂടി. ഒരു ചീത്ത ഉദ്ദേശവുമില്ല. രണ്ടു വര്ഷം മുമ്പ് എന്റെ ഭാര്യാ മരിച്ചു. കുട്ടികൾ ഇല്ല. ഒറ്റ തടി. ജീവിതം ബോർ അടിച്ചപ്പോളാ ഫ്രണ്ട് വേണമെന്ന് തോന്നിയത്. ആർമിയിൽ ഫ്രണ്ട് ഒക്കെ ഉണ്ട്. പക്ഷെ എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ടിനെയാ. എല്ലാം തുറന്നു സംസാരിക്കാനും വിശ്വസിക്കാനുമുള്ള ഫ്രണ്ട്. കുറെ റ്ററന്ന്. കിട്ടിയില്ല. അത്പോലെ കഴിന്ന ലീവിന് ഇയാളെ കണ്ടത്. മൂന്നാമത്തെ വട്ടം കണ്ടപ്പോ ഇഷ്ടം തോന്നി. ഫ്രണ്ട് ആക്കാമെന്നു തോന്നി. പക്ഷെ ഇയാളെ കണ്ടു പിടിക്കാൻ വൈകി. പോകുന്നതിനു രണ്ടു ദിവസം മുമ്പാണ് ഇയാളുടെ വീടും നമ്പറും എല്ലാം കിട്ടിയത്. അതാ നേരിട്ട് മിണ്ടാൻ പറ്റാഞ്ഞത്.
സോറി ഞാൻ കുറെ പറഞ്ഞു. ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കില്ല

ഞാൻ അതല്ല ഉദ്ദേഷിത. അവർ പറഞ്ഞു. എനിക്ക് ശരിക്കും പേടിയാ. ഭർത്താവ് അറിഞ്ഞ കൊല്ലും.

ഭർത്താവിനെ ഇത്രയും പേടിയാണോ, ഞാൻ ചോദിച്ചു.

ഉം. അവർ റിപ്ലൈ തന്നു. എന്നെ ഉപദ്രവിക്കും.

പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ പറഞ്ഞു. നമ്മൾ തമ്മിൽ കാണുന്നില്ലല്ലോ. രണ്ടു തുല്യ ദുഖിതർ ചാറ്റിങ്ങിലൂടെ സങ്കടങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും പങ്കു വെക്കുന്നു. അത്ര മാത്രം. മുഖം കാണാത്തതു കൊണ്ട് നമുക്ക് എല്ലാം ഷെയർ ചെയ്യാം, അല്ലെ.

ഉം. അവർ റിപ്ലൈ തന്നെ. പക്ഷെ എപ്പോളും വിളിക്കാൻ പാടില്ല. അവർ പറഞ്ഞു.
ഇല്ല, ഉറപ്പു. ഞാൻ റിപ്ലൈ കൊടുത്തു.

സുഹൃത്തുക്കളെ, മുകളിലുള്ളത് ഞാനും എന്റെ അമ്മായിയമ്മയും തമ്മിലുള്ള ചാറ്റിങ്ങിന്റെ തുടക്കമാണ്. ഞങ്ങൾ പതുക്കെ ഫ്രണ്ട് ആയി. പിന്നെ ഞാൻ അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ എന്റെ ഭാര്യയെ പറ്റിയും പ്രണയത്തെ പറ്റിയും നിറം പിടിപ്പിച്ച കഥകൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ആരെന്നു അറിയാതെ അവർ എന്നെ ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ട് ആയി കരുതി എല്ലാം പറഞ്ഞു.