Chapter Title : ഞാനും എന്റെ ചക്കരക്കുണ്ടനും [സുബിമോൻ]
ഉള്ള വീടുകൾ അത്യാവശ്യം താഴെ ആണ് എന്ന പോലെ ആണ്.
ചെറുക്കൻ ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ടെറസിലേക്ക് വന്നു.
ഞാൻ നോക്കി ചെറുക്കന്റെ മുഖത്ത്ചെറിയ ഉറക്കച്ചടവ് ഉണ്ടെങ്കിലും അവൻ എന്നെ അത്യാവശ്യം അനുസരിക്കാൻ റെഡി ആണ് എന്ന് അവന്റെ തെളിഞ്ഞ മുഖം പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവിടെ ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഇപ്പോൾ ചെറുക്കന് എന്തെങ്കിലും ഒരു അനക്കം വരുന്നുള്ളൂ. പിന്നെ അവന്റെ തള്ള പുറംലോകം കാണാതെ വളർത്തിയിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് അവനു ഇങ്ങനെ ഒരു മനുഷ്യനോട് അടുത്ത് ഇടപഴകാൻ ചാൻസ് കിട്ടുന്നതും ഇപ്പോൾ തന്നെ ആകും.
ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു "യോഗയുടെ മുഴുവൻ ഫലവും കിട്ടണമെങ്കിൽ ആദ്യം സൂര്യനമസ്കാരം പഠിക്കണം. അതിന് ഉദയ വെയിൽ കൊള്ളുക തന്നെ വേണം..."
അവൻ "ശെരി മാമാ.. കൊള്ളാം...."
ഞാൻ " നീ എന്നെ മാമൻ എന്ന് വിളിക്കണ്ട... നിന്റെ അമ്മ അല്ലേ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്. നീ എന്നെ അങ്കിൾ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി.. "എന്ന് പറഞ്ഞു.
ചെക്കൻ "ശെരി അങ്കിളേ..." എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ കിളുന്ത് സ്വരം എന്നെ രാത്രി കണ്ട സ്വപ്നത്തിൽ അവൻ കാതരമായി സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിന്ന് വിളിച്ചപോളത്തെ വിളി ഓർമിപ്പിച്ചു.
ഞാൻ " പിന്നെ യോഗ എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഈ മോഡേണായ ട്രൗസറും ടീഷർട്ടും ഒന്നും പറ്റത്തില്ല... "
അത് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ ചെറുക്കൻ എന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു " വെയിൽ ദേഹം മുഴുവൻ കൊള്ളണം.... ". "നിനക്കൊക്കെ പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കാനുള്ള ഒരു മലയാളം കഥയിൽ ഒരു എഴുത്തുകാരൻ ഒരു കോണകം മാത്രം ഉടുത്ത്
💬 Comments
View all comments