Chapter Title : ഞാനും എന്റെ ചെറിയമ്മയും [Rahul Krishna]

പറയാൻ നിക്കണ്ട. പൊക്കോ ഇവിടുന്ന്. നിന്റെ തള്ളേനെ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്. മൈര് "

ഞാൻ നന്നായി പേടിച്ചു. നന്നായി വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. പുറകെ ചെറിയമ്മ വന്നു ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ചെറിയമ്മ തടഞ്ഞു

"നിക്ക് നീ പോകല്ലേ. അകത്തേക്ക് വാ "

"വേണ്ട. ഞാൻ പോകുവാ." ഞാൻ വിറച്ചുവിറച്ചു പറഞ്ഞു.

"അകത്തേക്ക് വാ. അമ്മയോട് ഞാൻ പറയേണ്ടെങ്കിൽ "

ചെറിയമ്മ അകത്തേക്ക് പോയി. ഞാനും പിന്നാലെ ചെന്നു. ചെറിയമ്മ സോഫയിൽ ഇരുന്നു. ഞാൻ എതിർവശത്തു നിന്നു

"നീ ഇപ്പൊ ചെയ്തത് എന്ത് വലിയ തെറ്റ് ആണെന്ന് അറിയാമോ. നിന്റെ അമ്മയുടെ സ്ഥാനത് അല്ലേ ഞാൻ. എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യാമോ "

"സോറി ഞാൻ ഇനി ഒരിക്കലും ആവർത്തിക്കില്ല."

"നിന്റെ അമ്മയുടെ സ്ഥാനത്ത് കാണണം എന്നെ. മനസിലായോ നിനക്ക്?"

"ഉം. "

ഞാൻ തലകുനിച്ചു. അല്പനേരത്തെ നിശബ്ദതക്ക് ശേഷം ചെറിയമ്മ ചോദിച്ചു.

"നീ എന്തിനാ അങ്ങനെ ചെയ്തത്?"

ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല

"ചോദിച്ചതിന് മറുപടി പറ.

"പെട്ടന്ന് എന്തോ അങ്ങനെ തോന്നി. സോറി "

"എന്ത് തോന്നി? അത് വൃത്തിയില്ലാത്തല്ലേ. എന്തിനാ അങ്ങനെ ചെയ്തത്.?"

"ആ എന്തോ. അങ്ങനെ തോന്നി "

"വിയർപ്പ് അല്ലെർന്നോ അതിൽ മുഴുവൻ"

"അതേ. പക്ഷേ നല്ല മണം ആയിരുന്നു"

പെട്ടന്ന് എവിടെ നിന്നോ വന്ന ധൈര്യത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"എടാ മണ്ടൻ കുട്ടു. അത് പൌഡർ മണം ആയിരിക്കും. ഈ ചെറുക്കന്റെ കാര്യം. ഉം ശെരി ശെരി. പൊക്കോ. ചെയ്തത് ചെയ്തു. ഇനി ആവർത്തിക്കരുത് കേട്ടോ."