Chapter Title : ഞാനും എന്റെ ഏടത്തിയമ്മയും 3 [Manikuttan]

ഞങ്ങൾ ഊണ് കഴിക്കാനിരുന്നു.അപ്പുവിനെ മടിയിലിരുത്തിയാണ് അവർ ചോറ് തിന്നുന്നത്.അപ്പുവിന് രണ്ടുവയസ്സ് തികയറായി. അടങ്ങിയിരിക്കില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ വേഗം ചോറ് തിന്നു അപ്പാവിനെ എടുത്ത് വരാന്തയിലേക്ക് പോയി.

സമയം വൈകുന്നേരം 3 മാണി. ഏട്ടൻ കടയിലേക്ക് മടങ്ങി.അപ്പുവിനെ ഞാൻ താഴത്തെ മുറിയിൽ ഒരു വിധം കഷ്ടപ്പെട്ടുറക്കി. ഏടത്തിയമ്മ അടുക്കളയിൽ പത്രങ്ങളെല്ലാം കഴുകി അടുക്കി വെക്കുകയാണ്.ഞാൻ പോയി അവരെ സഹായിച്ചു.എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ അടുക്കളയുടെ വാതില്‍ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.

" ഇനി എന്താ പരിപാടി"അവർ ചോദിച്ചു " നമുക്ക് മുകളിലേക്ക് പോകാം " "വേണ്ട. നമുക്ക് അച്ഛന്റെ മുറിയിൽ കിടക്കാം.പുറത്തു ആരെങ്കിലും വന്നാൽ അറിയാലോ? പിന്നെ അപ്പു താഴല്ലേ ഉള്ളത്? അവൻ ഉണർന്നാലും വേഗം അറിയാലോ?"

ഞാനവരെ എന്നോട് ചേർത്തു് പിടിച്ചു .എന്താണ് ഞാൻ ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലാവുന്നതിനു മുൻപ് അവരുടെ പെരും ചന്തികളിൽ കൈചുറ്റി ഞാനവരെ പൊക്കിയെടുത്തു.

"നീ ഇതെന്താ കാണിക്കുന്നത്? ഞാൻ വീഴും.' "എന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് ഏടത്തിയമ്മ ഒരിക്കലും വീഴില്ല."

"ഉറപ്പാണോ?" "ഉം" അവർ തലതാഴ്ത്തി എന്റെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു.പിന്നെ കൈകൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ കിടന്നു.അവരുടെ പെരുംകുണ്ടികൾ കൈകളിൽ താങ്ങി അതേപടി എടുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കിടപ്പു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. കിടപ്പ് മുറിയിലെ കട്ടിലിനരികിൽ ഞാനവരെ താഴെയിറക്കി. വരാന്തയിലേക്കുള്ള വാതിൽ അടച്ചു സാക്ഷയിട്ടു. വീണ്ടും കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് കയറി. അവരെ മുറുകെ പുണർന്നു കവിളിലും കഴുത്തിലും ഉമ്മ വെച്ചു. "മോന് കുറച്ച് അമ്മിഞ്ഞ തരട്ടെ?" "ഉം" അവർ സാരി തലപ്പ് താഴോട്ടിട്ടു. ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി ഞാൻ അഴിച്ചു.