Chapter Title : ഞാനും എന്റെ ഏടത്തിയമ്മയും 6 [Manikuttan]

ഒന്നെന്ന ചിന്ത മനസ്സിലുണ്ടാവാ.കൊറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഏടത്തിയമ്മ എന്നെ എടത്ത്യമ്മേന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായി കണ്ടാ മതി.സ്വന്തം കയ്യോ കാലോ പോലെ.അത് പോലെ ഞാനും ങ്ങളെ വേറൊരാളായി കാണുന്നില്ല. ഞാൻ തന്നയായി കരുതാം.ങ്ങളല്ല.ഞാനാണിത് ചെയ്യുന്നതെന്ന്."

ആ വാക്കുകൾക്ക് മാന്ത്രിക ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.അവർ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ആ നോട്ടം എന്നിൽ ചൂഴ്നിറങ്ങുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.എന്റെ വാക്കുകളുടെ സത്യസന്ധത,ആത്മാർത്ഥത അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.നിമിഷനേരത്തേക്ക് അവരുടെ കണ്ണുകളിൽതെളിഞ്ഞ പ്രകാശം അത് സ്നേഹത്തിന്റെ പാരമ്യമായിരുന്നു.ഒരു രതിവേളയിലുംകാണാത്ത ഒന്ന്. പിന്നെ അവർ ഏറ്റവും ശാന്തവും സ്വാഭാവികമായ രീതിയിൽ ആ കർമ്മം നിർവഹിച്ചു.തികച്ചും നിര്‍വികാരനും നിസ്സംഗനുമായി ഞാനതിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.അത് പൂർണമായും ഞങ്ങളുടെ സ്വകാര്യതയായതിനാലും വായനക്കാർക്ക് അരോചകമാകുമെന്നതിനാലും ആ ഭാഗം വിശദമാക്കുന്നില്ല. ക്ലോസറ്റിൽ വെള്ളമൊഴിച്ച് ചന്തി കഴുകി വൃത്തിയാക്കി എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അവർ ചോദിച്ചു, "സത്യം പറയണം .നിനക്കിത്തിരിപോലും അറപ്പു തോന്നിയിട്ടില്ലേ?അതോ നീ ഏടത്തിയമ്മക്ക് വേണ്ടി എല്ലാം സഹിച്ചതോ?" ഞാൻ അവരെ എന്റെ കരവാലയത്തിലൊതുക്കി.എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു. "ഏടത്തിയമ്മേ,ഒരാളുടെ ശരീരത്തിലാകട്ടെ മനസ്സിലാവട്ടെ പെരുമാറ്റത്തിലാവട്ടെ നമുക്കിഷ്ടപ്പെടാത്ത പലതുമുണ്ടാകും.പക്ഷെ അത്തരം കാര്യങ്ങൾ കൂടി അറപ്പോ വെറുപ്പോ കൂടാതെ മനസ്സിലാക്കാനും ഉൾകൊള്ളാനും അംഗീകരിക്കാനും കഴിയുമ്പോഴാണ് സ്നേഹം പൂർണ്ണമാവുന്നത്." "കക്കൂസിൽ വെച്ച പറയാൻ പറ്റിയ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ."ഏടത്തിയമ്മ ചിരിച്ചു.പിന്നെ വലതു കൈകൊണ്ട് എന്നെ ചുറ്റി പിടിച്ചു പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് കളിക്കണം.ഇപ്പൊ.ഇവിടെവെച്ച്." ഞാൻ ചെയ്തു കൊടുത്തതിനുള്ള പ്രതിഫലമാവുമോ?എന്നെ പരീക്ഷിക്കാൻ. "ഇപ്പൊ വേണ്ട.ഏടത്തിഅമ്മേന്റെ കൈ സുഖാവട്ടെ.ന്നിട്ടാവാം." ഞാൻ പറഞ്ഞു. "നെനക്ക് വേണ്ടിയല്ല.എനിക്ക്.എനിക്ക് വേണം" പിന്നെ മടിച്ചില്ല.ഞാനവരെ ചുറ്റിപിടിച്ചു കക്കൂസിന്റെ ചുമരോട് ചേർത്ത് നിർത്തി.മാക്സി തോളറ്റം പൊക്കി മുലയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. കന്തു ഞെരടി വികാരഭരിതയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്നു മനസ്സിലായി.അവരുടെ