Chapter Title : ഞാനും എന്റെ ഏടത്തിയമ്മയും 7 [Manikuttan] [Climax]

പോയാൽ ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കരുതിയാലോ എന്ന ചിന്ത വന്നു. എന്റെ ഭാഗ്യം വൈകുന്നേരം അച്ഛൻ കുറെ മീൻ കൊണ്ട് വന്നു. അതിൽ പകുതി ഏടത്തിയുടെ വീട്ടിൽ കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞു.കേൾക്കേണ്ട താമസം ഞാൻ സൈക്കിൾ എടുത്തു പറന്നു. ഏടത്തിയെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഏടത്തിക്കും ഒരുപാട് സന്തോഷം.ഞങ്ങളുടെ കളിയും ചിരിയും കണ്ട് എടത്തിയുടെ അമ്മപറഞ്ഞു. "കഴിഞ്ഞ ജന്മം നിങ്ങൾ ആങ്ങളയും പെങ്ങളുമായിരിക്കും.' അത് കേട്ട് ഏടത്തി എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. ദിവസങ്ങൾ ആഴ്ചകളായും മാസങ്ങളായും കടന്നുപോയി.പ്രസവ നാളെത്തി .നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കുമുള്ള ആശുപത്രിയിലാണ് അവരെ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തത്.അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തതിന്റെ മൂന്നാം ദിവസം അവർ പ്രസവിച്ചു.ഒരു പെൺകുഞ്ഞ് .എന്റെ ആദ്യത്തെ കണ്മണി.പക്ഷെ അന്ന് എന്നെ വീട്ടുകാവലാക്കി അച്ഛനും അമ്മയും ഏട്ടനും രാത്രിയോളം ആശുപത്രിയിൽ തന്നെയായിരുന്നു.പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരമാണ് ഞാൻ ആശുപത്രിയിൽ പോയത്.

മുറിയിൽ എത്തിയ എന്നെ കണ്ടതും ഏടത്തിയമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.കണ്ണീരിനുള്ളിലൂടെ അവർ ചിരിച്ചു.അവരുടെ അരികിൽ കുഞ്ഞു കിടന്നുറങ്ങുകയാണ്. ചെമന്ന് വെളുത്തൊരു പെണ്‍കുഞ്ഞ്. "മോളെ മോളുടെ എളേച്ചനല്ലേ വന്നത് .മോള് കണ്ണുതുറന്ന് നോക്ക്" ഏടത്തിയുടെ അമ്മയാണ്.ഞാൻ ഏടത്തിയുടെ കട്ടിലോട് ചേർന്ന്ഒരു സ്റ്റൂളുള്ളതിൽ ഇരുന്നു. "എളേച്ചനല്ല .അച്ഛൻ "ഏടത്തിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ പറഞ്ഞു.എന്നിട്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു "ആരെ പോലെ ഉണ്ട്?" ഏടത്തിയെ പോലെ തന്നെ?" "മോളെ കാണാൻ വെറുംകൈയോടെയാ വന്നത്?" അതല്പം ഉറക്കെയാണ് ചോദിച്ചത്. "ഓൻ എന്ത് കൊണ്ടോരാനാ.ഓൻ പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയല്ലേ?"'അമ്മ ഇടപെട്ടു. "പഠിക്കുന്നകുട്ടീനെ കണ്ടാമതി' 'അമ്മ കാണാതെ ഏടത്തിയമ്മ എന്റെ കൈക്കു നുള്ളി. എന്നിട്ട് ഇങ്ങനെ മന്ത്രിച്ചു, "ഒരു കുട്ടീന്റെ അച്ഛനായി..ന്നിറ്റാ കുട്ടി" ഞാനും ചിരിച്ചു. ഏടത്തിയമ്മക്ക് ഒരു