Chapter Title : ഞാനും എന്‍റെ മാലാഖമാരും 2

നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ഞാൻ മുലകൾ ചെറുതായി ഞെക്കി.. പതുക്കെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയ എന്നെ ടീച്ചർ തടഞ്ഞു വേണ്ടെടാ നൂറ പുറത്തുണ്ട്... എനിക്കാകെ നിരാശ തോന്നി നൂറയെ എനിക്കൊരു ശല്യമായി തോന്നി.. ടീച്ചർ കുണ്ണ മകുടത്തിൽ ഉമ്മ വച്ച സാരിത്തുമ്പ് പിടിച്ചിട്ട എണീറ്റ്.. ടീച്ച : ഇന്ന് ഇത്രയും മതി.. എനിക്ക് വിഷമം മാത്രം.. ടീച്ചർ ബാഗുമെടുത്ത കതകിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.. സാരിക്കടിയിലൂടെ സുമതിയുടെ കുണ്ടിയുടെ തുള്ളൽ കണ്ടെനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.. ഞാനവരെ പുറകിൽ നിന്ന് പൊക്കിയെടുത്തു ഡെസ്കിന്റെ മുകളിൽ ഇരുത്തി സാരിയും പാവാടയും പൊക്കി ടീച്ച : വേണ്ടെടാ കുട്ടാ... നൂറ ഉണ്ട്.. ഞാൻ : അത് സാരമില്ല എനിക്ക് ടീച്ചറെ പണ്ണണം.. കൂതിയിലടിക്കണം ടീച്ച : എന്റെ എല്ലാം നിനക്കുള്ളത് തന്നെടാ പൊന്നെ.... ഇന്ന് നമ്മക്ക് ഇത് മതി.. ടീച്ചർ സാരി എല്ലാം ശെരിയാക്കി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. നൂറ അവിടെ തളർന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ടീച്ച : നൂറ അവനെ ഞാനെല്ലാം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട് ഇനി മേലാൽ ഇത്തവർത്തിക്കരുത് നൂറ ; ഇല്ല ടീച്ചർ ടീച്ച ; നിങ്ങൾ മുൻഫാഗത്തെ ഗേറ്റ് വഴി പോകണ്ട.. പിന്നീടത് വിഷയമാകും.. നിങ്ങൾ പിൻവശം വഴി പോയാൽ മതി.. നാലു കയ്യാലകൾ ചാടിയാൽ സ്കൂൾ പരിസരത്തു നിന്ന് പുറത്തു കടക്കാൻ പറ്റൂ.. ആദ്യത്തെ കയ്യാലയുടെ അടുത്തെത്തി ഞാനാദ്യം ചാടി നൂറ ചാടാൻ നോക്കിയിട്ട് പറ്റുന്നില്ല നൂറ ; നിന്നെക്കാരണമാ പാവാട കോപ്പ്.. ഞാൻ തിരിച്ച ചാടി അവളെ കയ്യാല കേറാൻ സഹായിച്ചു പാവാടയിൽ ചവിട്ടി അവൾ വീഴാൻ പോയി ഞാനവളെ കേറി പിടിച്ചു എന്റെ കയ്യുകൾ അവളുടെ മുലകളിലമർന്നു.. ടീച്ചറുടെ ഭീഷണി ഓർത്താകും പാവം അവളുടെ സൈഡിൽ നിന്ന് പോസിറ്റീവ് റെസ്പോൺസൊന്നും കിട്ടിയില്ല.. പക്ഷെ ടീച്ചറുടെ പിടിയും സംസാരവും എന്നെ കാമ ലഹരിയിലാക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.. അടുത്ത കയ്യാല എത്തിയപ്പോൾ അവൾ തന്നെ പാവാട പൊക്കി കേറാൻ ശ്രേമിച്ചു അവളുടെ വെണ്ണത്തുടകളും സ്വർണ്ണക്കൊലുസും വീണ്ടുമെന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിക്കാൻ തുടങ്ങി ഞാൻ കാലിൽ തഴുകാൻ തുടങ്ങി നൂറ ; വേണ്ടെടാ ആരെങ്കിലും കാണും. ഞാൻ ; ആരും