Chapter Title : ഞാനും ഇത്താത്തയും 2 [Hafiz Rehman]

തീരുമാനിച്ചു.അവർ ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞാണ് ഉമ്മ വഴി കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ അറിയുന്നത്. ഇന്നലെ ഇത്താത്തയും മൂത്തുമ്മയും വഴക്കിട്ടെന്നും അതുകൊണ്ട് ഇത്താത്ത കുട്ടിയേയും കൂട്ടി ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. ഇക്ക ഇപ്പോ വന്നു വിളിച്ചപ്പോ അങ്ങോട്ട്‌ പോവാൻ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ കൊണ്ട് ഇക്ക ഇറങ്ങി പോയി. നാളെ ഇത്താത്തയുടെ ഉമ്മയും ഉപ്പയും നാത്തൂനും ഇക്കയും മൂത്താപ്പാടെ വീട്ടിൽ സംസാരിക്കാൻ പോണുണ്ട്.നാളെ രാവിലെ അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലാൻ ഉമ്മയോടും ഉപ്പയോടും മൂത്താപ്പയും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നാളെ ഇത്താത്തയുടെ വീട്ടിൽ പോയി അവര് തിരികെ വരുന്നവരെ കൂട്ടിരിക്കണം എന്ന് എന്നെ ചട്ടം കെട്ടി. നേരത്തെ പോയത് കുഞ്ഞിനെ കളിപ്പിക്കാനും എടുക്കാനുമാണെങ്കിൽ ഇത്തവണ ഇത്താത്തയോട് അടുക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശവും കൂടിയുണ്ടാരുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ അവളുടെ ഉമ്മയും. അവർക്കു 44, 45 വയസ്സേയുള്ളു.അവളെക്കാൾ വെളുപ്പും കൊഴുപ്പും ഉണ്ട്.ഗൾഫിൽ ഡ്രൈവർ ആയിരുന്നപ്പോ എന്തോ ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റി കെട്ടിയോൻ ഗൾഫിന്നു വന്നതാണ്. അവിടുത്തെ കമ്പനി നഷ്ടപരിഹാരം കൊടുത്ത ക്യാഷ് കൊണ്ട് മോളുടെ കല്യാണവും ഒരു പലചരക് കടയുമിട്ട് സുഗായി ജീവിക്കുന്നു.

അന്ന് പിന്നെ നൈറ്റ്‌ അടിക്കാനൊന്നും മൂഡ് ഉണ്ടായില്ല. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് റൂമിൽ പോയി കിടന്നുറങ്ങി.രാവിലെ ഉമ്മയുടെ ഫോണിൽ നിന്നും പതിവുപോലെ എഴുനെൽകാനുള്ള മിസ്സ് കോളുകൾ അടിച്ചപ്പോഴാണ് എഴുന്നേറ്റത്.അവർക്ക് പോവാനുള്ളത് കൊണ്ടായിരിക്കണം തുരു തുരാന്നു കോളുകൾ വന്നു. ഞാൻ എഴുനേറ്റു ഡോറു തുറന്ന സൗണ്ട് കേട്ടപ്പോഴേ വിളി വരുന്നത് നിന്നുള്ളൂ.ഞാൻ ബാത്‌റൂമിലൊക്കെ പോയി ഡ്രെസ്സൊക്കെ മാറി താഴേക്കു ചെല്ലുമ്പോ അവർ പോകാനിറങ്ങിയിരുന്നു.ഞാൻ ചെന്നപ്പോ കാറിലിരുന്ന് പോയിട്ട് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ പോയി. ഞാൻ ഫുഡും കഴിച്ചു കൈ കഴുകുമ്പോ ഇത്താത്തയുടെ കോൾ, എടുത്തപ്പോൾ അങ്ങോട്ടേക് ഇപ്പോ ചെല്ലുമോയെന്നറിയാനാണ്.ഞാൻ ഇപ്പോ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു. കയ്യും കഴുകി വീടും പൂട്ടി അങ്ങോട്ടേക് ബൈക്കിൽ ചെന്നു.അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് ബൈക്കുമായി ചെന്ന് കേറുമ്പോ വീട്ടുകാർ കാറിലിരുപ്പുണ്ട്. ഞാൻ ചെല്ലാൻ കാത്തുനിന്നപോലെ അവർ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു.എന്നോടും പോയിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു അവരും അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.അവളും കുഞ്ഞും മുന്നിലെ ചാരുപടിയിലിരിക്കുന്നു.ഞാൻ ബൈക്ക് പോർച്ചിലേക് കയറ്റി വെച്ചു. അപ്പോ കുഞ്ഞിനു ഫുഡ് കൊടുക്കുവാരുന്നു.മോൻ എഴുനേറ്റ് ചാരുപടിയിൽ നിക്കാൻ നോക്കുന്നു.ഞാൻ ചെന്ന്