Chapter Title : ഞാനും ഫൈസലും ഞങ്ങളെ അമ്മമാരും [Roshan Justy]

അത്കൊണ്ട്..?

ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് എന്ററിവിൽ ഉമ്മ മാത്രേ നിനക്ക് പറ്റുന്നൊരാളുള്ളൂ",,,

ഉമ്മയെ ഞാനും ഉപ്പയുമല്ലാതെ ആരും കളിച്ചിട്ടില്ല, ഇനി നിനക്കും കൂടെയല്ലാതെ വേറൊരാൾക്കും കൊടുക്കില്ല ,,, ഇത് ഞങ്ങളുടെ വീടാണ് ഇവിടെ കളിക്കാനുള്ള സമാധാനം നിനക്ക് വേറെ എവിടെയും കിട്ടില്ല ",,,

ഇവനെന്തൊക്കെയാ ഉമ്മാ ഈ പറയുന്നേ ",,,

നീ ഇരിക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം",,,

ഉമ്മയെന്നെ പിടിച്ച് സോഫയിലിരുത്തി. എന്നിട്ട് എന്റടുത്തു ചേർന്നിരുന്നിട്ട് പറയാൻ തുടങ്ങി.

"ഫൈസലിന്റെ ഉപ്പ വേറൊരു കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്.. അത്കൊണ്ട് ലീവുള്ളപ്പോൾ ഒന്ന് രണ്ട് ദിവസം ഇവിടെ വന്നുനിൽക്കും. അന്ന് ഒരു കളി കിട്ടിയാലായി. എന്റെ ഈ അവസ്ഥ അവന് നന്നായറിയാം. ഒരു ദിവസം അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

ഉമ്മാ.... എത്ര കാലം ഉമ്മയിങ്ങനെ സഹിച്ചിരിക്കും..... ഉമ്മക്കും വേണ്ടേ സന്തോഷം...!!!

എന്ത് ചെയ്യാനാ മോനേ ന്റെ വിധി ഇങ്ങെനെയായി പോയി....!!!

ഉമ്മാക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ ഉമ്മാക്ക് കളിക്കാൻ ഞാനൊരാളെ സംഘടിപ്പിക്കട്ടെ....!!!

ഒരു മകൻ ഉമ്മയോട് പറയാൻ പാടില്ലെങ്കിലും അവൻ പറഞ്ഞത് നല്ലകാര്യമായി എനിക്ക് തോന്നി. ഉമ്മ മകൻ എന്നതിലുപരി നമ്മൾ മനുഷ്യരല്ലേ.

അതൊന്നും വേണ്ടടാ.... നാട്ടുകാർ അതും ഇതും പറയും.....!!!

ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.

സത്യം പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ രണ്ടാളും തുല്യ ദുഃഖിതരാണല്ലേ ഉമ്മാ.... ഉമ്മാക്കൊരു ആണിനേം എനിക്കൊരു പെണ്ണിനേം കളിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്... പക്ഷെ ആളില്ല...!!!

അതെന്താ നീ ആണല്ലേ...?

എന്നാപ്പിന്നെ ഇനി നോക്കണ്ട നമുക്കങ്ങ് കളിക്കാല്ലേ ഉമ്മാ....!!

വേറൊരാൾ ഒരിക്കലും അറിയില്ലെന്ന ഉറപ്പോടെ ഞാനും അവനും അന്ന് നന്നായി കളിച്ചു. അതിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ എന്നും കളിക്കാറുണ്ട്. നിന്നെ കണ്ടതിനു ശേഷം.