Chapter Title : ഞാനും ഫൈസലും ഞങ്ങളെ അമ്മമാരും [Roshan Justy]

നല്ല തിരക്കുണ്ട് എന്നാലും വലിഞ്ഞു കേറി. തൂങ്ങിനിന്നു. നെല്ലിച്ചാൽ ബസ്സ്‌ എത്തിയപോഴേക്കും ഞാനൊരു പരുവമായി. നേരെ ചെറിയച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. പോകും വഴിയേ ചെറിയച്ഛൻ ബുള്ളറ്റും കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ നിർത്തി വണ്ടിയിൽ കേറാൻ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി ചെറിയച്ഛൻ ബൈക്ക് പോർച്ചിൽ കേറ്റിയിട്ടു. അച്ഛൻ കോലായിൽ ഇരുന്ന് അമ്മാവനോട് എന്തൊക്കയോ പറയുന്നുണ്ട്. ഞാൻ അകത്തുകേറി ശരത്തിനെ പോയി കണ്ടു.

എങ്ങനുണ്ടെടാ.. ?

നല്ല വേദനണ്ട്....,

"ഉണ്ടാകും എല്ലു പൊട്ടിയില്ലേ അതുകൊണ്ടാ.... ഞാൻ നിന്നോട് പണ്ടേ പറഞ്ഞതാ ബൈക്ക് കൊണ്ട് അഭ്യാസം കാട്ടരുതെന്ന് അപ്പൊ നീ കേട്ടില്ല ഇനി അനുഭവിച്ചോ.....

"ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ലടാ.... ഒരു നശിച്ച നായി എന്റെ മുന്നിൽകൂടെ ഓടി, അതേ സമയം ഒരപ്പൂപ്പൻ റോഡ് മുറിച്ചു കടന്നു.. അപ്പൊ ഞാൻ ബൈക്ക് വെട്ടിച്ചു പക്ഷേ ബ്രേക്ക് കിട്ടിയില്ല....,

ഹ്മ്മ്മ്... എന്തായാലും റെസ്റ്റെടുക്ക്.... ഇടക്ക് ഞാൻ വരുന്നുണ്ട്....

രാത്രിയോടെ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചു.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ പതിനൊന്നെ മുക്കാലായി. ഞാൻ വേഗം പോയി കിടന്നു. അച്ഛൻ വന്നു ഷർട്ട്‌ ഊരിവെച്ചു മുണ്ട് മാറ്റി ലുങ്കിയുടുത്തു റൂമിലേക്ക് പോയി. അമ്മ വന്നു സാരി മാറ്റി ബ്ലൗസും
ഊരി മാക്സിയിടാനുള്ള പുറപ്പാടാണ്. ഞാൻ കണ്ണുതുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ ബ്രേസിയറും പാവാടയും മാത്രമിട്ട് അമ്മ നിൽക്കുന്നു.

എന്താമ്മേ ഇത്....

ഓ.... നീയൊറങ്ങിയില്ലായിരുന്നോ...?

"ഞാനെങ്ങാനും ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ എന്നെ തല്ലികൊല്ലും... അവനാൻ ചെയ്താൽ യാതൊന്നും ഇല്ല.....

എടാ... നീ ചെറുപ്പമാ എന്നെപോലെ വയസത്തി അല്ലല്ലോ......,

"അമ്മയ്ക്ക് വയസായെന്ന് സ്വയമങ്ങു പറഞ്ഞാൽ മതിയോ... മറ്റുള്ളോർക്കുംകൂടി തോന്നണ്ടേ....,

"ഓ ഞാനങ്ങു പോകുവാ, ഇനി നിനക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് വേണ്ട.....,

അമ്മ മാക്സിയിട്ട് വേഗം നടന്നു. ഞാൻ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ട് കിടന്നുറങ്ങി. രണ്ട് ദിവസം സാധാരണപോലെ പോയി. ഒരു ശനിയാഴ്ച ഞാനും അമ്മയും സൂപ്പർമാർകെറ്റിൽ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ പോയി. അവിടെ വെച്ച് ഫൈസൂന്റെ ഉമ്മാനെ കണ്ടു.

ഹ... സുധേച്ചീ..... എന്തെല്ലാ വിശേഷം.... എന്നെ മനസ്സിലായോ....?

പിന്നല്ലാതെ.... ഫൈസലിന്റെ ഉമ്മയല്ലേ....?

അതേ.... എന്താ അജൂ നീയൊന്നും മിണ്ടാത്തെ...?

ഒന്നുല്ല ഉമ്മാ... നിങ്ങള് സംസാരിക്കല്ലേ അതാണ് മിണ്ടാത്തത്....., ഫൈസൽ