Chapter Title : ഞാനും ഫൈസലും ഞങ്ങളെ അമ്മമാരും [Roshan Justy]

വിട്ടു. ആശാൻ രാവിലെ നേരെത്തെ എത്തിയാരുന്നു.

"എന്താ അജു... ജ്ജ് ണീക്കാൻ വൈകിയോ....?

നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടെടാ ഫൈസൂ.... ഒറങ്ങീട്ട് മതിയാവണില്ല....,

ഉണ്ടാകും ഉമ്മേം ഇന്നലെ പറഞ്ഞു. അജൂന് എത്ര കളിച്ചിട്ടും മതിയാവുന്നില്ലന്ന്....,

പോടാ.....,

ഓ ചെക്കന്റെ നാണം കണ്ടില്ലേ...,

ഞാൻ മുഖം താഴ്ത്തി.

"മ്മ്... വാ ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങാനായി.....

ഞങ്ങൾ ക്ലാസ്സിൽ കേറി. ഉച്ചപിരീഡിൽ ഞങ്ങൾ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചിരിക്കുവാരുന്നു അപ്പോഴാണൊരു കാൾ വന്നത്. അമ്മയാണ്...

"അജൂ... ഞങ്ങൾ ചെറിയച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ പോകുവാ നീ ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് വന്നാൽ മതി....,

ശരിയമ്മേ... അവിടെന്താ പരിപാടി....?

"ശരത്ത് ബൈക്കിന്ന് വീണിട്ട് കാലൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അവനെ കാണാൻ പോവാ...,

ആ... ശെരി... ഞാനെത്തിക്കോളാ....

മ്മ് ഓകെ....,

എന്തടാ....?

"ചെറിയച്ഛന്റെ മോൻ ബൈക്കിന്ന് വീണിട്ട് കാലൊടിഞ്ഞു കിടക്കുവാ വീട്ടിലെ എല്ലാരും അവിടെ ആണ്...,

ആ...,

അന്ന് ക്ലാസ്സിൽനിന്ന് നേരെത്തെ ഇറങ്ങി. നെല്ലിച്ചാലിലേക്കുള്ള ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കുണ്ട് എന്നാലും വലിഞ്ഞു കേറി. തൂങ്ങിനിന്നു. നെല്ലിച്ചാൽ ബസ്സ്‌ എത്തിയപോഴേക്കും ഞാനൊരു പരുവമായി. നേരെ ചെറിയച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. പോകും വഴിയേ ചെറിയച്ഛൻ ബുള്ളറ്റും കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ നിർത്തി വണ്ടിയിൽ കേറാൻ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി ചെറിയച്ഛൻ ബൈക്ക് പോർച്ചിൽ കേറ്റിയിട്ടു. അച്ഛൻ കോലായിൽ ഇരുന്ന് അമ്മാവനോട് എന്തൊക്കയോ പറയുന്നുണ്ട്. ഞാൻ അകത്തുകേറി ശരത്തിനെ പോയി കണ്ടു.

എങ്ങനുണ്ടെടാ.. ?

നല്ല വേദനണ്ട്....,

"ഉണ്ടാകും എല്ലു പൊട്ടിയില്ലേ അതുകൊണ്ടാ.... ഞാൻ നിന്നോട് പണ്ടേ പറഞ്ഞതാ ബൈക്ക് കൊണ്ട് അഭ്യാസം കാട്ടരുതെന്ന് അപ്പൊ നീ കേട്ടില്ല ഇനി അനുഭവിച്ചോ.....

"ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ലടാ.... ഒരു