Chapter Title : ഞാനും ഫൈസലും ഞങ്ങളെ അമ്മമാരും [Roshan Justy]

എനിക്ക് പേടിയാകുന്നമ്മേ....,

പ്ഫൂ.... പേടിയോ നിനക്കോ... പെണ്ണിനെ കണ്ടപ്പോഴേക്കും ഓരോന്ന് ചെയ്‌തുവെക്കുമ്പോൾ ചിന്തിക്കണമായിരുന്നു.....

ഞാൻ എല്ലാം കേട്ട് നിന്നു.

അമ്മേ... ഇല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഭാവി പോകും... നമ്മുടെ മാനം പോകും....,

പോകട്ടെ... എല്ലാം തുലയട്ടെ.... മകനെ കൊണ്ട് അങ്ങനൊരു ഉപകാരം കിട്ടുമല്ലോ....,

നിൽക് ഞാൻ നസീമയൊന്ന് വിളിക്കട്ടെ....

അമ്മേ.... നിങ്ങളെന്ത് മണ്ടത്തരമാ ഈ കാട്ടുന്നെ..., നസീമാത്തയെ വിളിച്ചിട്ട് അവർ ഇതറിഞ്ഞു ആ വീഡിയോ നെറ്റിലിട്ടാലോ ......,

എന്നാൽ മോനൊരു കാര്യം ചെയ്യ്... അവനെ വിളിച്ചിട്ട് അവന്റെ ഉമ്മയെ കളിക്കാൻ പറ....

ഞാനില്ല അമ്മതന്നെ പറഞ്ഞോ....,

ഞാൻ ഫൈസലിനെ ഡയൽ ചെയ്ത് കൊടുത്തു.

അവൻ ഫോണെടുത്തതും അമ്മ അവനെ നല്ലപോലെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു.

നിനക്കത്ര മുട്ടിനിക്കുവാണെ നിന്റുമ്മയെ പോയി കളിക്കടാ....,

ഞാൻ നിങ്ങളെയാണ് ആഗ്രഹിച്ചത് എനിക്ക് നിങ്ങള് മതി.... എന്റുമ്മയെ കളിക്കാൻ എനിക്ക് എന്നും കിട്ടും.... ഇനി ഞാൻ സംസാരിക്കില്ല... വീഡിയോ ഞാൻ ഇന്റർനെറ്റിൽ ഇടും....

അമ്മ ഫോൺ പിടിച്ച് തറയിൽ ഇരുന്നു.

ഞാൻ അടുത്ത് പോയിരുന്നു.

അമ്മേ... എന്താ ചെയ്യാ....

എടാ അച്ഛനറിഞ്ഞാൽ... എന്താവും അവസ്ഥ.....

അച്ഛന്റെ കാര്യത്തിൽ അമ്മ പേടിക്കണ്ട......

അവന് ഒരു കളി മതിയെന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ.....,

ഹാ....

അത് കൊടുക്കാം.... നിന്റെ ഭാവി ഓർത്തിട്ട് മാത്രം.....
പക്ഷെ അച്ഛനെ നീ നോക്കിക്കോണം....,

അച്ഛൻ മറ്റെന്നാൾ ഉത്സവത്തിന് പോവില്ലേ.....

അപ്പൊ അച്ചമ്മ ഇല്ലേ.....,

"അച്ചമ്മ നാളെ അമ്മായിന്റെ വീട്ടിൽ വിരുന്നു പോവല്ലേ..... പിന്നെ ഞാനും അമ്മയുമല്ലേ ഉണ്ടാവൂ....,

എനിക്ക് പേടിയാവുന്നെടാ... ഇനിയവൻ എന്നെയും വീഡിയോ എടുക്കില്ലെന്ന് ആരുകണ്ടു.....,

അത് എന്റെ കൊക്കിനു ജീവനുണ്ടേൽ നടക്കില്ലമ്മേ...

എന്നാൽ