Chapter Title : ഞാനും സഖിമാരും 6 [Thakkali]

എവിടെയോ പോകാൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവൾ നമ്മുടെ ഒപ്പം നടന്നു വന്നില്ല. പോകുന്ന വഴിക്ക് ഞാൻ സൂസനോട് ചോദിച്ചു “അന്ന് നമ്മൾ പോയ പോലെ ഒരിക്കൽ കൂടി പോകണ്ടേ?”

“പോകണം പക്ഷേ ഒരു പേടി.  അന്ന് എവിടുന്നാ ധൈര്യം കിട്ടിയതെന്ന് അറിയില്ല”.

“നമ്മൾക്ക് ഇനിയും ഒത്തു കൂടണം, ഇന്ന് നീ വീണ്ടും തീ കത്തിച്ചു.  അത് വരെ ഇങ്ങനെ ചെറുതായിട്ട് ശ്രദ്ധിച്ചു പറ്റുന്ന പോലെ ചെയ്യാം” സൂസൻ പറഞ്ഞു.

“വെള്ളം വെള്ളം സര്‍വ്വത്ര തുള്ളി കുടിപ്പാനില്ലത്രെ” ഏതോ കവി പാടിയത് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നു. എന്റെ കാര്യവും അങ്ങിനെ തന്നെ വരണ്ട മരുഭൂമിയിൽ മഴ പെയ്ത പോലെ കുറച്ചു കാലത്തിനിടക്ക് കുറേ പെണ്ണുങ്ങൾ. പക്ഷേ ഇതുവരെ ഒന്നിനെയും കളിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല. എന്നാലും ഇത്രയും ആൾക്കാരെ ഇങ്ങനെയെങ്കിലും കിട്ടിയത് ഭാഗ്യം.  ഇത് പോലും കിട്ടാത്ത എത്ര ആൾക്കാർ ഉണ്ട്? അങ്ങിനെ നോക്കിയാൽ ഞാൻ ഭയങ്കര സംഭവം ആണ്.

ബസ് കേറി ചെറിയമ്മയുടെ വീട്ടിലെത്തി അമ്മയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“എടാ മറ്റന്നാൾ അമ്മു വരും പോലും”.

“ആ ചെറിയമ്മ നാളെ വരും എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്?”.

“ ഇല്ലെട അവൾ വ്യാഴച്ച മാത്രേ വരൂ”.

എന്തെല്ലോ പറഞ്ഞിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു

‘നല്ലോണം നടന്നോളനം. ആൾക്കാരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാൻ  ഇടയാക്കാരുത്”.

“എന്തിനാ ചേച്ചി അവനെ ഇങ്ങനെ പറയുന്നെ? അവൻ ആരെക്കൊണ്ടും ഒന്നും പറയിക്കില്ല നല്ല കുട്ടി ആണ്”.

ഞാൻ അത് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു ചെറിയമ്മക്ക് “നല്ല ചെറിയമ്മ” എന്നു പറഞ്ഞു കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. അമ്മയ്ക്ക് അത് കണ്ട് ചെറിയ അസൂയ വന്നോ എന്നു സംശയം. അതിനു ഇട വരുത്തേണ്ട എന്നു വിചാരിച്ചു അമ്മയ്ക്കും കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. വലുതായത്തിന് ശേഷം ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഉമ്മ കൊടുത്തതായി ഓർമ്മയില്ല. കുറേ നാളുകള്ക്ക് ശേഷം ആണ് ഞാൻ 2 പേരെയും ഉമ്മ വെക്കുന്നത്. അതിന്റെ സന്തോഷം 2 പേരുടെയും കണ്ണിൽ  കണ്ടു

“മതി മതി നിന്റെ സോപ്പിടൽ. പോയി ഗോതമ്പ് പൊടിച്ചിട്ട് വാടാ”.

ഞാൻ വേഗം തന്നെ ചെറിയമ്മ