Chapter Title : ഞാനും വല്യമ്മയും [Jishnu]

ചിരിച്ചു. "ഓഹോ അതാണോ എന്റെ മുന്നിൽ തുണി ഉടുക്കാത്തെ ?" -ഞാൻ

"ഡാ ഡാ, അതിന് ഞാൻ പിറന്നപടി ഒന്നും നിന്നില്ല ല്ലോ. അതുമല്ല, ഞാൻ വസ്ത്രം മാറിയപ്പോ കേറി വന്നത് നീ അല്ലെ. നിന്റെ മുന്നിൽ എനിക്ക് ഒന്നും മറയ്ക്കാൻ ഇല്ല. എത്രയോ തവണ നിന്നെ എടുത്തു കൊണ്ട് നടന്നതാ ഞാൻ "-വല്യമ്മ

"എന്ന പിന്നെ ഇപ്പൊ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ഇട്ടേക്കുന്നെ, നാണം ഇപ്പോ ആകുന്നുണ്ടോ?"ഞാൻ കുറച്ചു കൂടെ മുന്നോട്ട് കടന്നു

"ഇച്ചിരി കൂടുന്നുണ്ട് ട്ടോ ഉണ്ണി. നീ ഉറങ്ങിക്കോ. വേഗാവട്ടെ " -വെല്യമ്മ അല്പം ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"ഉണ്ണിക്ക് പാല് കുടിക്കണം. അപ്പഴോ" -ഞാൻ വല്യമ്മയുടെ മുലകൾ നോക്കി പറഞ്ഞു.

വെല്യമ്മ പെട്ടന്ന് കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ഞാൻ ഒന്ന് പേടിച്ചു.

"നിന്റെ അമ്മയോട് ഞാൻ പറയുന്നുണ്ട്. ചെക്കൻ ആള് നന്നല്ല ?" -വല്യമ്മ ശബ്ദം ഉയർത്തി.

"വേണ്ട. ഞാൻ ദേ ഉറങ്ങി " -ഞാൻ പെട്ടന്ന് പുതപ്പ് പുതച്ചു കിടന്നു. വെല്യമ്മ എണീച്ചു എന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ ചാരി എന്റെ അടുത്ത് കിടന്നു.

"നിന്റെ വെല്യച്ഛന്റെ അടുത്ത് കിടന്നാൽ കൂർക്കം വലി കാരണം ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല. ഇന്ന് ഞാൻ ഇവിടെ കിടക്കാം." വെല്യമ്മ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു വല്യമ്മയുട നേരെ കിടന്നു. "സോറി വല്യമ്മേ. ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും പറയില്ല "

"സാരമില്ല ഉണ്ണി. മുലപ്പാൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എന്തായാലും തന്നേനെ. നീ എന്റെ മോൻ തന്നെയാ ". വെല്യമ്മ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ, ചിലപ്പോൾ കിട്ടിയാലോ ?" ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"അമ്പട കേമാ, ഉണ്ണി, അതിനൊക്കെ ഒരു പ്രായവും സമയവും ഉണ്ട്. എന്റെൽ ഇല്ലെടാ "

"എന്നാലും ഒന്ന് നോക്കാമായിരുന്നു". എനിക്ക് വിടാൻ ഉദ്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

"ഹോ ഈ ചെറുക്കന്റെ ഒരു കാര്യം ". വെല്യമ്മ എഴുന്നേറ്റു. എന്നിട്ട് ദേഹത്ത് നിന്നും തോർത്ത്‌ മാറ്റി. റൗക അഴിച്ചു സമീപത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് വെച്ചു.ഉള്ളിൽ ഒരു കറുത്ത ബ്രാ ആയിരുന്നു വേഷം. വെളുത്ത ശരീരത്തിൽ ആ കറുത്ത ബ്രാ കൂടുതൽ മനോഹരമായി കാണപ്പെട്ടു.വെല്ല്യമ്മ