Chapter Title : ഞങ്ങൾ നാലുപേർ ലക്ഷ്യം ജിൻസിയുടെ പൂറിലേക്ക് 2 [Exman]

ഒന്ന് വേഗം വിടുമോ.8.30ആണ് എന്റെ ലാസ്റ്റ് ബസ് പിന്നെ പുലർച്ചെ 5മണിക്കേ ഉള്ളൂ വളരെ ടെൻഷനോടുകൂടി അവർ പറഞ്ഞു .. ഞാൻ വാച്ചിൽ സമയം നോക്കി.8.20.. ബസ്റ്റാൻഡിൽ എത്താൻ നോർമൽ 15മിനുട്ട് വേണം പക്ഷെ ഭയങ്കര ട്രാഫിക്.. എങ്ങനെയാ ഇവരെ വേഗം എത്തിക്കേണ്ടത് എന്നായി വണ്ടിയിൽ ചർച്ച.. കാർ പരമാവധി വേഗത്തിൽ കടത്തി വെട്ടിയും നുഴഞ്ഞു കയറിയും വിട്ടു.. എന്തായാലും സഹായിക്കാം എന്ന മനസ്ഥിതി തന്നെയായിരുന്നു.. അപ്പോൾ അതിൽ വേറെ ചിന്തകൾ ഒന്നും വന്നില്ല.. പക്ഷെ നിർഭാഗ്യവാശാൾ ബസ്റ്റാൻഡിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും ബസ് പോയിരുന്നു.. ഇനി ബസ്സിനെ ഓടിച്ചു പിടിക്കാം എന്നുകരുതിയാലും നടക്കില്ല കാരണം നല്ല ബ്ലോക്ക്‌ ആണ്. അവർ പറയുന്ന ബസ് ആണെങ്കിൽ ഒരിക്കലും കിട്ടുകയുമില്ല..

ഞങ്ങൾക്ക് അവരുടെ സങ്കടത്തിൽ വിഷമം തോന്നി.. ഒരാളും സങ്കടപെടുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല.

ചേച്ചിക്ക് സത്യത്തിൽ എവിടെയാ പോവേണ്ടത്..

ചേച്ചി: എനിക്ക് വാടായന്നൂർ ആണ് പോവേണ്ടത് ഇവിടുന്ന് നല്ല ദൂരം ഉണ്ട്

റെജി: അത് കുറേ ദൂരെ അല്ലെ.. അയ്യോ അപ്പോൾ ഇനി എന്തുചെയ്യും..

ഈ കൊച്ചുകുട്ടിയുമായി ഇനി ഞാൻ എന്തുചെയ്യാനാ അവർ സങ്കടപ്പെട്ടു.

പേടിക്കേണ്ട ഞങ്ങൾ ഹെല്പ് ചെയ്യാം.. അടുത്ത് നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളുടെ വീടുണ്ടോ.. ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാം

ചേച്ചി : എനിക്കിവിടെ ആരെയും പരിചയം ഇല്ല.. ഭർത്താവ് ഗൾഫിൽ ആണ്.. അവർക്കുള്ള മരുന്ന് എത്തിക്കാനാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വരെ വന്നത്.. അവർ എയർപോർട്ടിൽ പോകുന്ന വഴി എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും മരുന്ന് വാങ്ങിയ അവർ പോയി. ഈ മരുന്ന് മറ്റെവിടെയും കിട്ടില്ല എന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള ഒരു ആയുർവേദ വൈദ്യരുടെ മരുന്നാണ്. അതാ ഞാൻ ഇത്രയും റിസ്ക് എടുത്ത് ഇവിടെ വരെ വന്നത്. വീട്ടിൽ മറ്റാരുമില്ല എത്തിച്ചു തരാൻ. പ്രായമായ അമ്മ മാത്രമേയുള്ളൂ  പിന്നെ എട്ടാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന ഒരു മോളും

അനിൽ: ഭർത്താവ് അപ്പോൾ കുറെയായോ അവിടെ..

ചേച്ചി: അവസാനം വന്നിട്ട് രണ്ടര വർഷമായി…..

.... ഞാനിപ്പോൾ എന്താ ചെയ്യാ…??

സജി:എന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ റൂം എടുത്ത് നിന്ന് രാവിലെയുള്ള ആദ്യ ബസ്സിൽ പൊയ്ക്കൂടേ..

ചേച്ചി : അയ്യോ