Chapter Title : ഞങ്ങളുടെ 4 [ജോർദ്ദാൻ]

പാല് ചീറ്റിച്ചു….

മുഖത്തും കണ്ണിലും മുഴുവൻ പാലായത് കൊണ്ട് അവൾക്ക് കണ്ണ് തുറക്കാൻ പറ്റിയില്ല..കണ്ണടച്ച് പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ മുഖം തുടച്ചു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ മുകളിൽ നിന്നും മാറി സൈഡിലേക്ക് കിടന്നപ്പോൾ മുഖം തുടച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന തുണി സൈഡിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞിട്ട് അവൾ എന്റെ മേത്തേക്ക് കേറിക്കിടന്ന് എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി ചോദിച്ചു…

അനിയത്തി : എന്നെയും ചേട്ടന്റെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാമോ…..?

അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഈ ചോദ്യത്തിൽ ഒരുപാട് അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു… ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തതിനു ശേഷം പറഞ്ഞു

ഞാൻ : നീ ഇപ്പോൾ നഴ്സിംഗ് പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയല്ലേ….രണ്ടുവർഷം ആയതല്ലേ ഒള്ളു…. ഇനിയും ബാക്കി രണ്ടുവർഷം ഇല്ലേ കോഴ്സ് തീരാൻ…

“ഒരു ഭംഗി വാക്ക് പറഞ്ഞ് എനിക്ക് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ പറ്റുകയില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു”

ഞാൻ : ഞാൻ ഇപ്പോൾ പോകുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്താലും നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയില്ല… അതിന് ഒരുപാട് ഫോർമാലിറ്റീസ് ഉണ്ട്… നിന്റെ പഠിത്തം.. നിന്റെ ബാക്കി പേപ്പർ വർക്കുകൾ എല്ലാം ശരിയാക്കണം…പിന്നെ പപ്പയുടെയും അമ്മയുടെയും അനുവാദം വാങ്ങണം… അങ്ങനെ അത് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ഇപ്പോ എനിക്ക് മാത്രമേ പോകാൻ സാധിക്കു…ഞാനവിടെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാലും എന്റെ മനസ്സ് എന്നും നിന്റെ കൂടെയല്ലേ….. നിന്നെ കൊണ്ടുവരാൻ പറ്റുന്ന ഒരു അവസ്ഥയാകുമ്പോൾ ഉറപ്പായി നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരും…..എന്റെ രാജകുമാരിആയി അത്രയും നാൾ പപ്പയുടെയും അമ്മയുടെയും കൂടെ
നല്ല കുട്ടിയായി ഇരിക്കണം…. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ് എന്റെ കവിളിലേക്ക് കണ്ണുനീരുഉറ്റൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അത് കൈകൊണ്ട് തുടച്ചിട്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു….

ഞാൻ