Chapter Title : ഞെക്കല്ലേ.... ചുരത്തും...! [വിക്ടർ]

വ്യത്യസ്തയായിരുന്നു  നമ്മുടെ കഥാ നായിക...

എന്തിനും ഏതിനും രാഖി  സംശയം  തീർക്കാൻ  സമീപിക്കുന്നത്  ഒരു  ക്ലാസ്സ് മുമ്പേ  പഠിക്കുന്ന  ജലജയെയാണ്...

രണ്ട്  വീട് അപ്പുറത്താണ്  ജലജയുടെ താമസം

അന്ന്  രാഖി എട്ടാം  ക്ലാസ്സിൽ...

കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി  ഒരു സംശയം  രാഖി കൊണ്ട്  നടക്കുകയാണ്... ചോദിക്കണം ചോദിക്കണം  എന്ന്  മനസ്സിലുണ്ട്.... ഓരോ  തവണ വരുമ്പോഴും  നാണക്കേട് ഓർത്ത് മാറ്റി  മാറ്റി വയ്ക്കും...

അന്നൊരു  നാൾ...

രണ്ടും കല്പിച്ച് ചോദിക്കാൻ  തന്നെ രാഖി ഉറച്ചു.... ഇക്കാര്യത്തിലൊക്കെ ഇരുത്തം വന്ന  ആളെന്ന  ധാരണയാണ് ജലജേച്ചിയെ പറ്റി രാഖിക്ക്......

' ചേച്ചീ.... എനിക്കൊരു വിഷമം.....'

മടിച്ച്  മടിച്ചു  രാഖി  പറഞ്ഞു

' എന്താടീ...?'

' എനിക്ക്.... എനിക്ക്....'

നാണം  കൊണ്ടും  പേടി  കൊണ്ടും രാഖിക്ക് പറയാൻ മടി..

' കിടന്ന്  കിന്നരിക്കാതെ..... പറ പെണ്ണേ...'

' എനിക്ക്... അവിടെ... മുടി...'

രാഖി ഒരു വിധം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു

' എവിടാ ടീ...'

കാര്യം മനസ്സിലായി  എങ്കിലും  മറച്ച് വെച്ച്  ജലജ ചോദിച്ചു

' അവിടെ...... പൂ... ൽ.... കക്ഷത്തും ഉണ്ട്...'

' അയ്യോ...  അതെന്താ... അങ്ങനെ.....?  എന്നിട്ട്...? നീ പറഞ്ഞോ... ആരോടെങ്കിലും....?'

ചിരി  അടക്കിപിടിച്ച് ഗൗരവം വിടാതെ ജലജ ചോദിച്ചു

' ആരും അറിയണ്ട  എന്ന്  കരുതി ഞാനങ്ങ് വടിച്ച്  കളഞ്ഞു...'

' അയ്യോ... നാണക്കേടാണല്ലോ പെണ്ണേ.... അവിടൊക്കെ മുടി കിളിച്ചെന്ന് പറയാൻ...?  ആട്ടെ... തോനെ ഉണ്ടാർന്നോ...?'

അത്രയ്ക്ക് പൊട്ടി  ആവരുതല്ലോ  എന്ന്  കരുതി ജലജ പറഞ്ഞു

" . കുനു കുനാന്ന്  ഉണ്ടായിരുന്നു...  ഒത്തിരി  കറുപ്പില്ലായിരുന്നു...'

അത്രയും  പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാഖിയുടെ  കണ്ണ് നിറഞ്ഞു  തുളുമ്പി

' എടി  പെണ്ണേ... നീ ഇത്രയ്ക്ക്  പൊട്ടിയായി പോയല്ലോ..? പെണ്ണുങ്ങൾ പ്രായമാവുന്ന  ലക്ഷണമാ ' പൂ ' വിലും  മറ്റും മുടി കിളിക്കുന്നത്.... എടി  എന്തോന്ന വളേ മുടി  കിളിച്ചില്ലേലാ ദോഷം.... താഴത്തെ പോകട്ടെ.... നെന്റെ  അമ്മേടെ കക്ഷത്തിൽ  മുടി കണ്ടിട്ടില്ലേ...?'

ഒത്തിരി  കിളത്തണ്ട എന്ന് കരുതി ജലജ ഒരുങ്ങി

' ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല, അമ്മേടെ കക്ഷം... ചേച്ചിക്ക്  മുടി  വന്നോ...?'

ആശ്വാസത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പോടെ രാഖി പറഞ്ഞു