Chapter Title : നോക്കുകുത്തി 4 [അമവാസി]

മുന്നിൽ ഇരുന്നു പെടുത്തു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ പോലും ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതെ ഉള്ള വർത്താനം..

ശെരിക്കും രാധ ഒന്ന് എറിഞ്ഞു നോക്കിയതാണ്.. ഇനി തനിക്കു യാതൊരു പരിമിതിയും ഇല്ലാതെ അവിടെ കഴിയാൻ പറ്റുവോ എന്ന് അറിയാൻ കൂടി വേണ്ടി...

ദീപു :നിനക്ക് ഞാൻ അവിടെ ഫുൾ ഫ്രീഡം തന്നേക്കുവല്ലേ രാധേ.. പിന്നെ ഞാൻ അതിൽ നീ അത് ചെയ്തത് ശെരി അല്ലാ ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുത് എന്ന് എങ്ങനെ ആണ് പറയുവാ..

രാധ : നീ എനിക്ക് ഫുൾ ഫ്രീഡംവും തന്നു അങ്ങ് ഒഴിവായി പോവണോ അപ്പൊ നാട്ടിലേക്ക് ഒന്നും ഇല്ലേ...

ദീപു : വരുണ്ട് വന്നാലും ഞാൻ അവിടെ എവിടേലും ഒതുങ്ങി നിന്നോളം..

രാധ : നീ എന്താടാ ഒരു മാതിരി അമ്മായി കളി കളിക്കുന്നെ... പണ്ട് ഇങ്ങനെ ഒന്നും അല്ലായിരുന്നു അല്ലോ...

ദീപു : ആര് പറഞ്ഞു പണ്ടും എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആയിരുന്നു ആഗ്രഹം അതൊക്ക ചിലപ്പോൾ പറയാൻ മടി ആവാം നേരത്തെ എന്നെ ഒരു തുറന്നു പറച്ചിലിൽ നിന്നും വിലക്കി നിർത്തിയത്... ഇപ്പൊ എന്റെ മനസ്സ് എന്നിലെ എന്നെ ആണ് അവശ്യ പെടുന്നത്...

രാധ : ശെരിക്കും നീ ഒരു അമ്മായി തന്നെ...

ദീപു : അമ്മായിയോ... അപ്പച്ചിയോ... കുഞ്ഞമ്മയോ ആര് വേണെകിലും ആവാം...

രാധ : ആ വാ നിന്നെ എല്ലാം ആക്കാം.. എന്തായാലും നിന്റെ അണ്ടി പൊന്തില്ല... ഇവിടെ വന്ന് ഒരു നൈറ്റിയും പാവാടയും ഇട്ടു കുഞ്ഞമ്മ കളിച്ചോ...

ദീപു : ooo ആയിക്കോട്ടെ..

രാധ : കണ്ടോ അവനു അതും ഒരു കുഴപ്പം ഇല്ല... മകൻ കാണും എന്നോ അച്ഛൻ അറിയും എന്നോ എന്ന്..

ദീപു : നിനക്ക് കൊഴപ്പം ഇല്ലെങ്കിൽ വേറെ ആരും എനിക്ക് ഒരു വിഷയം അല്ലാ രാധേ...

രാധ : എന്താ ഇങ്ങനെ മതിയോ എന്റെ ഇനി അങ്ങോട്ടുള്ള പെരുമാറ്റം

ദീപു : ധാരാളം...

അങ്ങനെ അതും പറഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ച്...

കാര്യം അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞേഗിലും ദീപു അങ്ങനെ ആയതിൽ രാധക്കും ചെറിയ വെഷമം