Chapter Title : നോക്കുകുത്തി 5 [അമവാസി]

നടന്നോട്ടെ അതും ഒരു മനുഷ്യ ജീവൻ അല്ലെ അച്ഛന് അതിൽ എന്തേലും പ്രശ്നം ഇണ്ടോ..
അച്ഛൻ : എനിക്ക് എന്ത് പ്രശ്നം അല്ലെങ്കിലേ അവൾ ഇപ്പൊ നല്ല വേദന സഹിക്കുണ്ട് കൂടെ ചൂടും അവൾക്കു അതൊരു ആശ്വാസം ആണെങ്കിൽ അങ്ങനെ നടന്നോട്ടെ ഇവിടെ ഇപ്പൊ ആരാ വേറെ ഞങ്ങൾ മാത്രം അല്ലെ ഉള്ളൂ..
ഇതു കേട്ട കിച്ചു ഇനി ഞാൻ ആന്നോ ഇവിടെ പഴഞ്ചൻ.. 🙄 എന്നാ മട്ടിൽ നിന്നു.. എനിക്ക് പ്രാന്ത് ആയോ അതോ ഇവർക്ക് മൊത്തം വട്ടായ..
ദീപു : രാധേ അവനു ഒന്ന് ഫോൺ കൊടുത്തേ
രാധ ഫോൺ കിച്ചുവിന് കൊടുത്തു
ദീപു : കിച്ചു അറിയാലോ അമ്മയുടെ അവസ്ഥ ബെറ്റ് വെച്ചത് ഏതായാലും നന്നായി.. ഞാൻ ഒന്നാമത് അവിടെ ഇല്ല എന്തേലും അവളുടെ വിഷമമോ അവസ്ഥയോ കണ്ടറിഞ്ഞു പെരുമാറാൻ ഇതു ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ നടന്ന കൊണ്ട് അവളുടെ ബുദ്ധി മുട്ട് എങ്ങിലും എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റി.അത് കൊണ്ട് ഇതൊന്നും പറഞ്ഞു അവളെ ചോത്യം ചെയ്യാൻ നിക്കണ്ട.. ഇപ്പോ ഞാൻ വെക്കുവാ ഫ്രീ ആവുമ്പോൾ വിളിക്കാം..
അത് പറഞ്ഞു കാൾ കട്ടാക്കി..
രാധ : മോനെ ബെറ്റിൽ തൊട്ടു സമ്മതിച്ചല്ലോ...
കിച്ചു ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു...
അച്ഛൻ : ബെറ്റോ...
രാധ നടന്നത് അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു...
അച്ഛൻ : ഇതിന് ആന്നോ ഇത്രയും പുകിൽ നടന്നത് പണ്ടത്തെ കാലത്തും പെണ്ണുങ്ങൾ അങ്ങനെ മാറ് മറക്കൽ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു പിന്നെ അത് അങ്ങനെ പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു തുണി എടുത്തു ഇറ്റ് ഇപ്പൊ എന്തായി