Chapter Title : നൂറ എന്ന നൂർജഹാൻ [ലോഹിതൻ]

കയറി വിരൽ കയറ്റുന്നത്...

അവന് ഉമ്മയുടെ പൂറിനെ പറ്റി ഓർത്തപ്പോൾ നിയത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതായി തോന്നി...

അവൻ അതൊന്നു സങ്കല്പിച്ചു നോക്കി.. മൊബൈലിൽ കണ്ടിട്ടുള്ള ചില മിൽഫുകളുടെ പൂറുപോലെ ആയിരിക്കുമോ...

മദാമ്മ മാരുടെ ചക്ക പിളർന്നിരിക്കുന്നപോലെയുള്ള പൂറായിരിക്കുമോ ഉമ്മിക്ക്...

കല്യാണത്തിന്റെ തലേ രാത്രിയിൽ മകളോടൊപ്പം കിടന്ന കാര്യമാണ് നൂറ ഓർത്തുകൊണ്ട് കിടന്നത്...

മുറിയിലേക്ക് കയറിയ ഉടനെ തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഫിദ പറഞ്ഞു.. ഉമ്മിച്ചി എനിക്ക് കല്യാണമൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു...

പിന്നെ നീ എന്തുചെയ്യാനാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്...

ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളാം..

നിനക്ക് ഇപ്പോൾ കല്യാണം കഴിക്കേണ്ട പ്രായമാണ്.. രണ്ടു ദിവസം ഒരാണിന്റെ കൂടെ കിടക്കുമ്പോൾ ഈ അഭിപ്രായമൊക്കെ മാറിക്കൊള്ളും...

എനിക്ക് നമ്മൾ ചെയുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സുഖമൊക്കെ മതി..

അത് നിനക്ക് അറിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് മോളേ.. നമ്മൾ ഈ ചെയ്യുന്നതിൽ കിട്ടുന്ന സുഖമൊന്നും അല്ല യഥാർത്ഥ സുഖം...

ബന്ധപ്പെടുന്നതിൽ മാത്രമല്ല സുഖം.. നമ്മളെ എല്ലാരീതിയിലും സംരക്ഷിക്കാൻ ഒരാളുണ്ടാവുക എന്നുള്ളത് തന്നെ ഒരു സുഖമാണ്..

അവന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളും നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളും ചേർന്നുപോയാൽ അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ സുഖവും ഭാഗ്യവും...

നിന്റെ ഉപ്പയും ഞാനും അങ്ങിനെ ആയിരുന്നു.. ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതുന്നപോലെയൊക്കെ ഇക്ക ചെയ്തു തരും.. ഞാൻ തിരിച്ചും അങ്ങിനെ തന്നെ.. ഇക്കയുടെ ഇഷ്ടം അറിഞ്ഞു പ്രവർത്തിക്കും..

ആ ഭാഗ്യം പടച്ചോൻ എനിക്ക് നീട്ടി തന്നില്ല...

ഭർത്താവിനെ പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോൾ നൂർജഹാന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു..

അത് കണ്ട ഫിദ പറഞ്ഞു... ഉപ്പ ഇല്ലങ്കിലും ഉമ്മിക്ക് ഞാനും ആസിയും ഇല്ലേ..

ഉമ്മിച്ചി ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുമോ..

ഉം.. പറയ്..

ഞാൻ പോയാൽ ഉമ്മിയും ആസിയും ഇവിടെ തനിച്ചാകില്ലേ..

അതിന്..