Chapter Title : ന്യൂ ജനറേഷൻ 4 [Monkey D. Luffy]

എന്റെ കണ്ണിലും മനസ്സിലും ഇരുട്ട് കയറി മൂടി. പിന്നെ കുറേ നേരത്തേക്ക് മുട്ടിനു നല്ല വേദന ആയിരുന്നു. എപ്പോഴോ ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി. മേടം തട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ എണീറ്റത്.

മേടം : എന്താടാ നിന്റെ കഴപ്പൊക്കെ കുറച്ചെങ്കിലും കുറഞ്ഞോ?

ഞാൻ അവിടെ നാലുകാലിൽ നിൽക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പോൾ 24 മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കാൽമുട്ട് വേദനകൊണ്ട് നിൽക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയും കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ തരിച്ചു ഇരിക്കാണ്, ഒന്നും അറിയുന്നില്ല.

ഞാൻ : മേടം എന്നെ നിങ്ങൾ കൊല്ലുമോ.

മേടം : ഹേയ് ഇല്ല. പക്ഷേ കൊല്ലാതെ കൊല്ലും. ചത്താൽ മതിയാരുന്നു എന്ന് നിനക്ക് തോന്നും. ദാ ഇതുപോലെ..

മേടം എന്റെ കൂതിയിൽ കയറിയ ഫ്ലോഗറിന്റെ പിടിയിൽ പിടിച്ചു കറക്കി. ഒരു രാത്രിയും പകലും അതവിടെയിരുന്നു രക്തവും മുറിവിൽ നിന്നു വന്ന വെള്ളവും ഒട്ടിപിടിച്ചു കുണ്ടിയിൽ ഉറച്ചു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പിടിച്ചു തിരിച്ചപ്പോൾ അതിളകി ഉണങ്ങിയ മുറിവിൽ നിന്നെല്ലാം വീണ്ടും രക്തം പൊടിയൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ വേദന കൊണ്ട് ഉറക്കേ കരഞ്ഞു. മേടം വായിൽ ബോൾ ഗാഗ് വെച്ചു ശബ്ദം പുറത്തുവരാതെയാക്കി ബെൽറ്റ്‌ തലക്ക് പിന്നിൽ കെട്ടി. പിന്നെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും ഡോഗ് കോളർ കെട്ടി മുറുക്കി ടൈറ്റ് ചെയ്തു. മേടം ഫ്ലോഗ്ഗർ ചന്തിയിൽ നിന്ന് വലിച്ചൂരിയെടുത്തു. പിന്നെ കയ്യിലെയും കാലിലെയും കൊളുത്തുകൾ അഴിച്ചു. ഞാൻ ഒരു ദിവസത്തിന് ശേഷം മുട്ടുകാലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. സ്വർഗത്തിൽ എത്തിയ സുഖമായിരുന്നു. കാലൊന്നു നീട്ടി കിടന്നു. മുട്ട് രണ്ടും നീരുവെച്ചു വീർത്തിരിക്കുന്നു, സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത വേദനയും ഉണ്ട്. മേടം കോളറിൽ കെട്ടിയ ബെൽറ്റിൽ പിടിച്ചു എന്നെ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി. മേടവും പുറത്തിറങ്ങി കതകടച്ചു. മേടം എന്നോട് നിലത്തു മലർന്നു കിടക്കാൻ പറഞ്ഞു എന്നിട്ട്. ഷൂസിട്ട കാലുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചത്ത് ചവിട്ടി കയറി, രണ്ടു കാലും എന്റെ നെഞ്ചത്ത് ചവിട്ടി ബാലൻസ് ചെയ്തു നിന്നു.

മേടം : എങ്ങനെയുണ്ടെടാ എന്റെ വെയിറ്റ്?

മേഡത്തിന്റെ തിന്ന് പുഷ്ഠിപ്പെട്ട ശരീരത്തിന് ഏകദേശം 70 കിലോയോളം വെയിറ്റ് ഉണ്ട്. അത് മുഴുവനായും എനിക്ക് നെഞ്ചത്ത് കിട്ടി.

ഞാൻ : ആാാാ.. എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു മേടം. പ്ലീസ്, എന്നെ വെറുതെ വിടണം.

വെയിറ്റ് കാരണം എനിക്ക് ശ്വാസം കിട്ടാതെയായി എനിക്ക് എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കുറയുന്നതായി തോന്നി. ബോധം മറയുന്ന പോലെ തോന്നി. മേടം എന്റെ നെഞ്ചത്ത് നിന്ന് ചാടി കളിച്ചു. വേദനകൊണ്ട്