Chapter Title : ന്യൂഡിസ്റ്റ് കുടുംബം 2 [NihalMohd]

'വേണ്ട വേണ്ട' എന്ന്. അവൻ കേട്ടില്ല."

"എന്നിട്ട്?"

"എന്നിട്ട് അവിടെക്കൊണ്ടുപോയി. ആദ്യം വായിലെടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവിടെയിട്ടും കളിച്ചു. അവന് അവിടെവെച്ചു പെട്ടെന്നു പോയി. അതുകൊണ്ടു രക്ഷപ്പെട്ടു."

"ആരെങ്കിലും കണ്ടുകാണുമോ നിങ്ങളെ?"

"അറിയില്ല ഡാ. രാത്രി മൂന്നുമണിയായിരുന്നു. ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതാണ് എന്റെ സമാധാനം. ഇനി ആരെങ്കിലും കണ്ടോ എന്നറിയില്ല."

"ബാൽക്കണിയിൽ വെച്ചു കളിക്കാൻ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?"

"അയ്യേ, ഞാൻ എന്റെ അവസ്ഥ പറയുമ്പോൾ നിനക്കിതാണോ അറിയേണ്ടത്?"

"ഓ ഓ, നിനക്കു സുഖിച്ചില്ല എന്നാണോ നീ പറയുന്നത്?"

"സുഖമൊക്കെ ഉണ്ട്. പക്ഷേ നല്ല വേദനയും ഉണ്ട്."

"അവന്റെ അവസാനത്തെ കളിയല്ലേ? വെറുതേ വിടുവോ ഇങ്ങനത്തെ ഒരു ചരക്കിനെ?"

"പോടാ, എനിക്കു മര്യാദയ്ക്കു നടക്കാൻ പോലും വയ്യ ഡാ."

"ആ, അമ്മ തൂക്കും നിന്നെ."

"അമ്മയോട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കണം."

"നീ ഇതു പറ, ബാൽക്കണിയിൽ ഡ്രസ്സില്ലാതെ നിന്നപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?"

"അതോ? ചെറിയ പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക ഫീൽ നൈസ് ആയിരുന്നു."

"എനിക്കും ട്രൈ ചെയ്യണമെന്നുണ്ട്."

"മൈരേ, ആ പാവത്തിനെ കൊല്ലാൻ നോക്കല്ലേ ഡാ."

"ശരി മാഡം, നമുക്കു വീട്ടിൽ പോകാം. നടക്കാൻ പറ്റുമോ തമ്പുരാട്ടിക്ക്?"

"നോക്കെടാ. നീ റൂം പൂട്ടി കീ ഫ്രണ്ടിൽ കൊടുത്തേ. ഞാൻ പതുക്കെ വരാം."

"ഓക്കേ."

ഞാൻ കീ കൊണ്ടുപോയി റിസപ്ഷനിൽ കൊടുത്തു. ബിൽ ഇതിനകം പെയ്ഡ് ആണെന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവൾക്കു വേണ്ടി വെയ്റ്റ് ചെയ്തു. കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് അവൾ നടക്കുന്നത്. അവൾ വന്നപ്പോൾ ബൈക്കിൽ കയറ്റി വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അമ്മ വീട്ടിലുണ്ട്. വന്നപ്പോൾ അല്പം ലേറ്റായി. അമ്മ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാ.

അമ്മ: "എടാ നിഹാലേ, നിന്നോടു ഞാൻ ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവരാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ? നീ കൊണ്ടുവന്നില്ല. അല്ലെങ്കിൽ ഫോൺ വിളിച്ചാൽ എടുക്കുവോ? അതുമില്ല." (അമ്മ അപ്പോഴാണ് ഇത്തയെ കാണുന്നത്.) "അയ്യോ, നീ വന്നോ? എവിടെയായിരുന്നു? ഇന്നലെ