Chapter Title : ഓമനചേച്ചിയുടെ ഓമനപ്പൂർ 3 [ചന്ദ്രഗിരി മാധവൻ]

ഒന്ന് സംസാരിച്ചു എന്നോട് പൊറുക്കാൻ പറ.... ഇനി ഞാൻ
ഇങ്ങനെ ഉള്ളതിനൊന്നും പോവില്ല എന്ന് കൂടി അവനോടു പറയണം.... എനിക്ക് ഇനി
അവനെ നേരിടാൻ ഉള്ള ശക്തി ഇല്ല... ഞാൻ കുറച്ച ദിവസം ന്റെ വീട്ടിൽ പോയി
നിക്കുവാന്... ചേച്ചി അവനെ ഒന്ന് പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിയ്ച്ചതിനു ശേഷം എന്നെ
വിളിച്ചാൽ മതി ......"

വീട്ടിൽ എത്തിയതിനു ശേഷം ഒന്നും കൂടി കുട്ടന്റെ മുറിയുടെ വാതിലിൽ രജനി
നോക്കി... ഇപ്പോഴും അത് അടച്ചിട്ടു തന്നെ ആണ് ഉള്ളത്.... രജനി അകത്തേക്ക്
പോയി ഒരാഴ്ചത്തേക്കുള്ള കുപ്പായം ഒക്കെ ഒരു സഞ്ചിയിൽ പൊതിഞ്ഞു ...

"കുട്ടാ... 'അമ്മ പോകുവാ... നിനക്കു എപ്പോൾ ആണോ അമ്മയോട് പൊറുക്കാൻ
തോന്നുന്നത് അന്ന് അമ്മയെ വിളിച്ചാൽ മതി... നിന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ
അമ്മയ്‌ക്ക പറ്റില്ലടാ... അമ്മയോട് ക്ഷമിക്ക്..." ഇത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട്
രജനി ബസ് സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് പോയി...

കുട്ടന് രജനിയെ വിടാൻ താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു... പക്ഷെ അവന്റെ മനസ്സ്
അത്രമേൽ ഉടഞ്ഞിരുന്നു... കുറച്ച ദിവസം 'അമ്മ മാറി നിക്കട്ടെ.. ബിജുവിന്റെ
കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം ആകിയതിനു ശേഷം ഇനി അമ്മയെ വിളിക്കാം...

ബസിലൂടെയുള്ള യാത്രയിൽ മുഴുവൻ ഓമനേച്ചിയുടെ വാക്കുകള്‍ ആയിരുന്നു
രജനിയുടെ മനസില്‍ മുഴുവന്‍ …അവർ തന്‍റെ മകനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍
എല്ലാം രജനിയുടെ മനസ്സിൽ അല്ല ഉണ്ടാക്കി...

പക്ഷെ അവന്‍ തന്നെ അങ്ങനെ കണ്ടിരിക്കുമോ ….സാദ്യത ഇല്ലാതില്ല കാരണം
പലപ്പോളും അവന്‍റെ നോട്ടം അങ്ങനെ ആണോ എന്ന് രജനിക്ക് നേരത്തെ
തോന്നിയിരുന്നു...

അപ്പോള്‍ തന്‍റെ മകന്‍ തന്നെ കാമക്കണ്ണിലൂടെ നോക്കി കാണുമോ.. ഇനി അവനും
എന്നെ കളിക്കാന്‍ കൊതിക്കുന്നുണ്ടാകുമോ..

രജനിയുടെ ചിന്തകള്‍ കാട് കയറി…ബിജുവിന്റെ അത്രയും കാണുമോ കുട്ടന്റെ കുണ്ണ ..
എനിക്ക് വേണ്ടപ്പോൾ എല്ലാം അവനെ കൊണ്ട് കളിപ്പിക്കാന്‍
കഴിയില്ലേ…രജനിയുടെ പൂര്‍ ചെറുതായി ഒന്ന് ഒലിച്ചപ്പോൾ ആണ് രജനി
സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്....ദൈവമേ,,... ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ ഈ
ചിന്തിക്കുന്നത്... പാടില്ല ഇത് മുഴുവൻ തെറ്റാണു... അവൾ സ്വയം മനസ്സിനെ
നിയ്രന്തിച്ചു കൊണ്ട് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടർന്ന് ....

പിന്നീടുള്ള രണ്ടു ദിവസം കുട്ടൻ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയതേയില്ല...
പണിക്കും പോയില്ല, കളിക്കാനും പോയില്ല...
ഓമനേച്ചി ഒരുപാട് വിളിച്ചെങ്കിലും കുട്ടൻ വാതിൽ തുറന്നില്ല...കുട്ടന്റെ
മനസ്സിൽ ബിജുവിനോടുള്ള പ്രതികാരം മാത്രം ആയിരുന്നു.... എങ്ങനെയും അവനിട്
ഒരു പണി കൊടുക്കണം എന്ന ചിന്ത മാത്രം ആയി അവന്റെ മനസ്സിൽ....

അങ്ങനെ മൂന്നാം