Chapter Title : ഓമനചേച്ചിയുടെ ഓമനപ്പൂർ [ചന്ദ്രഗിരി മാധവൻ]

ആ ഇളകിത്തുളുമ്പുന്ന പിന്നഴകും നോക്കി ഓമനേച്ചിയുടെ പിന്നാലെയവൻ
അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

ഓമനേച്ചി അവനു വേണ്ടി ഇന്നലത്തെ ചോറും കൂടാനും വിളമ്പി

അവൻ ആക്രാന്തത്തോടെ വെട്ടി വിഴുങ്ങുന്നതും നോക്കി ഓമന അടുത്ത്
തന്നെയിരുന്നു. താൻ ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യത്തിന് ഇവനെയല്ലാതെ മറ്റാരേയും
വിശ്വസിക്കാൻ കയ്യ. ഉണ്ണിയുടെ സുഹൃത്തുക്കളിൽ അത്യാവശ്യം വിശ്വസിക്കാൻ
പറ്റിയത് ഇവൻ മാത്രമേ ഉള്ളു...

"എടാ കുട്ടാ ... നിനക്കു ഇങ്ങനെ നടന്ന മത്യാ.. ഒരു പെണ്ണെല്ലാം കെട്ടണ്ടേ..."

"നിങ്ങളെ മോൻ ചെറുപ്പത്തിലേ കെട്ടീറ്റ് ഇപ്പൊ എന്താകന്ന്...ഓൺ ഇപ്പൊ
ദുബായിൽ അടിമ പണി എടുക്കുന്നെ അല്ലെ ഓളെ പോറ്റാൻ പൈസ ഇല്ലാതെ.."

'നീ അങ്ങനെ അല്ലല്ലോപ്പാ ... നീ എന്തായാലും കൊണ്ടുവരുന്ന പെണ്ണിനെ
നല്ലപോലെ നോക്കൂല്ലേ ..."

"അതൊക്കെ നോക്കാ... അല്ല ഓമനേച്ചി നിങ്ങൾ എന്താണ് പെട്ടന്ന് ഇങ്ങനെ
ചോയ്ക്കാൻ കാരണം..."

"നമ്മളെ ലതന്റെ മോളില്ലേ പാറു .... ഓളെ കൊണ്ട് നിന്നെ കെട്ടിച്ചാലോ എന്ന്
എനിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹം..."

" ആഹാ കൊള്ളാല്ലോ... എന്റെ വീട്ടുകാർ പോലും ചെയ്യാത്ത കാര്യങ്ങൾ ആണല്ലോ
നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നെ..."

"ഈ ഓമന ഒന്ന് വിചാരിച്ചാൽ അത് നടത്തി എടുക്കും കുട്ടാ... പക്ഷെ ഒരു
കാര്യം ഉണ്ട്..."

" എന്ത് കാര്യം... നിങ്ങൾ പറ...."

" ഞാൻ പറയുന്ന ഒരു കാര്യം നീ ചെയ്ത തരണം എനിക്ക്....ആരും അറിയാൻ പാടില്ല പക്ഷെ..."

" അതെന്ത് കാര്യം ആണുപ്പാ....നിങ്ങൾ പറയ് ഞാൻ നോക്കട്ട്...."

"നിന്റെ പണിക്കാരൻ ഇല്ലേ എന്റെ കെട്ടിയോൻ മോഹനൻ ... അയാൾക് എവിടെയോ
എന്തോ ഒരു ചുറ്റിക്കളി ഉണ്ടെന്ന് കുടുംബശ്രീയിൽ ഒരു പരദൂഷണം ഉണ്ട്..."

"ഏയ് ഇല്ലപ്പ.. മോഹനേട്ടൻ നേരെ പണി കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങളെ അടുത്തേക്കല്ലേ
വരല് ....നിങ്ങൾക് തോന്നുന്നത് ആയിരിക്കും..."

" ആയിക്കോട്ടെ... തോന്നൽ ആണേൽ എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളു... നീ എന്നാലും ഈ
ഓമനേച്ചിന്റെ സമാധാനത്തിനു വേണ്ടി ഒന്ന് നോക്ക്... എന്നിട് എന്തേലും
ഇന്ടെങ്ങിൽ നീ കയ്യോടെ പിടിക്..."

" ആ അത് ഞാൻ ഏറ്റു ....അപ്പൊ അതിനുള്ള കൈക്കൂലി ആയിരുന്നല്ലേ ഈ കോഴി...."

അങ്ങനെ അതും പറഞ്ഞു കയ്യും