Chapter Title : ഓണക്കളി 4 [മിക്കി]

“എന്തിന പ്രിയമോളെ കരയുന്നെ..? ഇങ്ങനെ കരയല്ലെ..! വെറുതെ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞ് മോൾടെ മുഖത്തെ ഈ സൗന്ദര്യം കളയല്ലെ, മുഖത്തെ സൗന്ദര്യം എന്നും അങ്ങനെതന്നെ നിൽക്കണം”
എന്റെ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിലാക്കി സ്വല്പം ഉയർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മാവൻ പറഞ്ഞു…
—-----//////—---
🔅(കഥ ഇനി എഴുത്തുകാരന്റെ Point Of View ലൂടെ)🔅
—--------------

സെറ്റ് സാരിയും ഉടുത്ത്, മുല്ലപ്പൂവും വച്ച്, കണ്ണെഴുതിയ കരിയും പടർത്തി കണ്ണുനീരും ഒലിപ്പിച്ച് ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അജിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് കരയുന്ന പ്രിയയെ കണ്ടപ്പോൾ അജിയുടെ ഉള്ളിൽ വാത്സല്യമൊ സഹതാപമൊ ആയിരുന്നില്ല.. ‘കാമം.. ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന കാമം മാത്രമായിരുന്നു അജിയുടെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്നത്..

“എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ല അമ്മാവൻ തല്ലുണ്ടാക്കാൻ പോയെ..? അതുകൊണ്ടല്ലേ അമ്മാവന് പരിക്ക് പറ്റിയെ..? ഞാനല്ലേ ഇതിനൊക്കെ കാരണം..!”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പ്രിയ അജിയുടെ മാറിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് വച്ചുകൊണ്ട് എങ്ങലടിച്ച് കരയാൻ തുടങ്ങി..

“പ്രിയമോളെ നി ഇങ്ങനെ കരയല്ലെ..! കണ്ട് നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല മോളെ..!” ഒരു വിഷാദഭാവത്തോടെ അജി പറഞ്ഞു.

മുഖമുയർത്തി അജിയെ നോക്കിയ പ്രിയ..

“ഞാൻ കാരണം അമ്മാവൻ…!”
പറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയ എന്തൊ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ പ്രിയ വീണ്ടും കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ച് പിടിച്ചുകൊണ്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി..

“എന്റെ മോളെ നി ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ” എന്ന് പറഞ്ഞ അജി ഒഴുകി വന്ന അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ച് നീക്കികൊണ്ട് അവളുടെ ചുവന്ന് കലങ്ങിയ മുഖം കൈകുമ്പിളിൽ ആക്കി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ഒരു വശ്യതയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

മുകളിലേക്ക് മുഖം ഉയർന്നപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ താന്നെ അടഞ്ഞു, അപ്പഴും അവൾ ഏങ്ങികൊണ്ടിരുന്നു,

കണ്ണുകൾ അടച്ച് പിടിച്ച് ഏങ്ങലടിച്ച് കരയുന്ന പ്രിയയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്ന അജിയുടെ ക്ഷമ നശിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു, ഇതിൽ കൂടുതൽ അയാൾക്ക്‌ പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
അജി അവളെ സ്വല്പംകൂടെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ച് നിർത്തി..

അവളുടെ മുഖത്തോട് മുഖം അടുപ്പിച്ച് അവളുടെ ചുവന്ന ചെഞ്ചുണ്ടുകളെ തന്റെ തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ചപ്പി വലിച്ചെടുത്ത അജി ആ ചുണ്ടിനെ വായിക്കുള്ളിലേക്ക് എടുത്ത്