Chapter Title : ഓണം മുതല് ഓണം വരെ [Master]
എതിര്ത്തു. അങ്ങനെ മമ്മിയുടെ നിര്ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഞാന് ഉണ്ടായത്. പക്ഷെ അതില് ഒരു ചതി ഉണ്ടായിരുന്നു അങ്കിളേ” നിഷയുടെ കണ്ണുകളില് നിന്നും കണ്ണീര് ഒഴുകാന് തുടങ്ങിയത് ഞാന് കണ്ടു. എനിക്കെന്തോ സംസാരിക്കാനേ സാധിക്കാഞ്ഞതിനാല്, അവള് പറയുന്നത് കേള്ക്കാന് വേണ്ടി മാത്രം ഞാനിരുന്നു. “എന്റെ ഡാഡി മമ്മിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു എങ്കിലും, അദ്ദേഹം ഗര്ഭധാരണം സംഭാവിക്കാതിരിക്കാനുള്ള മുന്കരുതലുകള് എടുത്തിരുന്നു. പാവം മമ്മി, അല്ലെങ്കില് എന്റെ കുബുദ്ധിയായ മമ്മി അത് അറിഞ്ഞില്ല എന്ന് മാത്രം. കൃത്യം ഒമ്പതാം മാസം അവസാനം എന്നെ മമ്മി പ്രസവിച്ചപ്പോള്, ഡാഡി ചിരിച്ചു...അങ്ങനെയാണ് അങ്കിളേ ഡാഡി പോയത്..” കണ്ണുനീര് മൂടിയ കണ്ണുകള് തുടയ്ക്കാന് അവള് കണ്ണട ഊരി. ഇടിവെട്ട് ഏറ്റതുപോലെ ഇരുന്ന ഞാന് ഭൂമി പിളര്ന്ന് എന്നെ വിഴുങ്ങിയെങ്കില് എന്ന് ആശിച്ചു പോയി. കണ്ണിലും മനസിലും ഇരുട്ട് കയറിയ ഞാന് അപ്പോള് ഭൂമിയിലേ ആയിരുന്നില്ല. മറ്റേതോ ഗ്രഹത്തില് ഇരിക്കുന്ന എന്നോട് ചക്രവാളത്തിന്റെ അങ്ങേ സീമയില് നിന്നുമാണ് നിഷ സംസാരിക്കുന്നത് എന്നെനിക്ക് തോന്നി. എന്റെ കണ്ണില് ഇരുട്ട് കയറുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. ഉരുണ്ട് തെന്നിക്കളിക്കുന്ന ചന്തികള്..അതിനിടയിലെ മദപുഷ്പം എന്ന് കുറെ മണിക്കൂറുകള്ക്ക് മുന്പേ ഞാന് ചിന്തിച്ചത് എന്റെ സ്വന്തം ചോരയില് ജനിച്ച എന്റെ മകളെക്കുറിച്ചാണ് എന്നോര്ത്തപ്പോള് തളര്ന്നു പോയി ഞാന്. മുന്പിലേക്ക് കുനിഞ്ഞ് മുട്ടുകുത്തി ആ കാര്പ്പറ്റില് ഞാന് കിടന്നു. എന്റെ മകള്..എന്റെ പൊന്നുമോള് ആണ് ഈ ഇരിക്കുന്ന കുട്ടി. ദൈവമേ..മഹാപാപം ചെയ്ത എനിക്ക് കാലം കാത്തുവച്ച സമ്മാനം ഇത്ര ക്രൂരമായിരുന്നോ! “അങ്കിളേ..ഒരിക്കലും അവിഹിത ഗര്ഭങ്ങള്ക്ക് കാരണക്കാരന് ആകരുത്..അത് ജീവനും ജീവിതവും തകര്ക്കും..ഇന്ന് ഞാന് അച്ഛനും അമ്മയുമുള്ള ഒരു അനാഥ ആണ്..എന്നെക്കാളും മോശമായി വല്ലവരുടെയും വീടുകളിലും അനാഥ മന്ദിരങ്ങളിലും വളരുന്ന അനേക ഹതഭാഗ്യര് ഈ ഭൂമിയിലുണ്ട്. അവരെക്കാള് അല്പം കൂടി ഭാഗ്യവതിയാണ് ഞാനെന്ന് മാത്രം...” നിഷയുടെ വാക്കുകള് ചാട്ടുളികള് പോലെ എന്റെ കര്ണ്ണപുടങ്ങളില് വന്നു പതിച്ചു. മെല്ലെ മുഖമുയര്ത്തി അവളെ നോക്കിയ എനിക്ക് ആ മുഖം കാണാന് സാധിച്ചില്ല. എന്റെ കണ്ണുകള് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. “മോ...മോളെ....നീ..നീ എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്...” ഞാന് വിതുമ്പിപ്പോയി. “വേണ്ട അങ്കിള്..നോ നീഡ്..അങ്കിളിനെ ഇവിടെ കണ്ടുമുട്ടും എന്നൊന്നും കരുതി
💬 Comments
View all comments