Chapter Title : ഓണംകേറാ മൂല [ഡെവിൾ റെഡ്]

എനിക്കും തോന്നാറുണ്ട് ചൂടു കൂടുമ്പോൾ എന്തു ചെയ്യാനാ പിള്ളേരു ഇല്ലേ വീട്ടിൽ അതാ...

ഓ ആയിനു എന്താ മോനു അതൊന്നു ഒന്നും പ്രശനമില്ല അല്ലേട മോനേ?....

ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ ഞെട്ടി തരിച്ച് അതെ അതെ എന്ന് പറഞ്ഞതും എന്റെ നിക്കറിനുള്ളിലെ ഭീകരൻ തലയുർത്തി തും ഒരുപോലെ ആയിരുന്നു പിന്നെ ജട്ടിയുള്ളതു കൊണ്ട് ഭീകരനു സടപുടഞ്ഞു അങ്ങോട്ട് ഉയരാൻ പറ്റിയില്ല... അതോണ്ട് ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടു...

അമ്മ അയാൾ പറഞ്ഞതുകേട്ട് ചിരിച്ചു...

അപ്പോൾ തന്നെ പുള്ളിടെ അടുത്ത ഡയലോഗ് വന്നു ഇനിയങ്ങോട്ട് ചൂടു കൂടും എന്നാ പറയണേ... നീ കുറച്ചു പാടുപ്പെടും വസന്തേ...

അമ്മ:- ഉയ്യോ... ഇനിയും കൂടുമോ...ഈ സാധാരണ ചൂടിൽ തന്നെ ഞാൻ അടിയിൽ ഒന്നും ഇടാറില്ല എന്നിട്ടു തന്നെ പറ്റണ്ണില്ല ഇനി അപ്പോ എന്തു ചെയ്യുമെന്തോ...?

ശങ്കരൻ:- എന്തു ചെയ്യാനാ കാലാവസ്ഥ ഇങ്ങനെ അല്ലേ നീ ഈ പാവാടയും ഊരി കളഞ്ഞിട്ടു നിൽക്കു ഇങ്ങോട്ടു ആരു വരാൻ?...

അമ്മ:- ആ ഇനി അങ്ങനെ വല്ലോം ചെയ്യെണ്ടി വരും... അല്ലാണ്ട് എന്തു ചെയ്യാനാ ആകെ പാട് മാക്സിക്കുള്ളിൽ ഇടുന്നതാ പാവാട അതും ഇനി ഊരി കളയണം...

ശങ്കരൻ:- ആഹാ അതു വസന്തേ നീ വീട്ടിൽ അപ്പോൾ ജെട്ടിയും ഇടാറില്ലേ... കൊള്ളാല്ലോ നീ...

അമ്മ:- ആ ബെസ്റ്റ് ഇടയ്ക്ക് ഇടും ഇടയ്ക്കു ഇടുകയും ഇല്ല...

ശങ്കരൻ:- അതു നല്ലതാ കുറച്ചു കാറ്റു ഓക്കെ കയറട്ടേ.... എന്ന് പറഞ്ഞ് അയാൾ ചിരിച്ചു ഒപ്പം അമ്മയും ഞാൻ രണ്ടാൾ ടെ കമ്പി വർത്താനവും കേട്ട് അയാൾ പശുവിനെ പിഴിയുന്നതും കണ്ട് അമ്മേടേ പിറകിലായി നിന്നു... അയാൾ അപ്പോൾ അല്ല എനിക്കു ഒരു സംശയം ഇപ്പോൾ നീ ഇട്ടിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലിയോ?....

അമ്മ:- എന്റെ ചേട്ടാ നിങ്ങൾക്ക് കണ്ടിട്ടു എന്തു തോന്നണൂ?

അപ്പോൾ പശുവിന്റെ വലതു വശത്തു ഇരുന്ന അയാൾ പശുവിന്റെ ഇടതു വശത്തു കൊരണ്ടി ഇട്ടു പശുവിന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു ഇരിക്കണ അമ്മ നോക്കി പറഞ്ഞു ഇരുട്ട് ആയ കൊണ്ട് എനിക്കു ഇവിടുന്നു നോക്കിയാൽ ഒന്നും കാണൂല്ല... മോനേ നീ ആ ടൂബിന്റെ സ്വിച്ച്