Chapter Title : ഓണപ്പുടവ [Extended Version] [പഴഞ്ചൻ] [M.D.V]

പറ്റിയ നനവാർന്ന ചെന്തെങ്ങിൻ കരിക്ക് മുലകളും കൂർത്ത റോസ് നിറമാർന്ന ഞെട്ടിന്റെ ചന്തവും മനു ഒരുനിമിഷം നോക്കി നിന്നു. ഒട്ടും മടിക്കാതെ അവളുടെ മുലയിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് പുറത്ത് നിന്നും അച്ഛന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത്...

“ ദേവീ… ചായ കാലമായോ… “ രഘുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ശ്രീദേവി പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങി… അപ്പോൾ കട്ടിലിരുന്ന് മനു അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു...

“ അപ്പൊ എനിക്ക് തരാന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്…? ” അവൻ ഒരു നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു...

“ നീ ഓണം കഴിഞ്ഞാലും പോവില്ലാന്നു അമ്മയോട് സത്യം ചെയ്യാമോ.” ശ്രീദേവി പുഞ്ചിച്ചുകൊണ്ട് മനുവിനോട് ചോദിച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിൽ നേർത്ത ചാറ്റൽ മഴ പുല്ലിൽ പെയ്തു കുളിരുന്ന സുഖമായിരുന്നു അവളെ ആ ചോദ്യം അവനോടു ചോദിപ്പിച്ചത്. അതിൽ മകനോടുള്ള വാത്സല്യം മാത്രമായിരുന്നു എന്നവൾ സ്വയം വിശ്വസിപ്പിച്ചു...

“ ചെയ്യാം ….”

“ ശെരി, പിന്നെ തരാം...ഉം” അവന്റെ കണ്ണിലെ സന്തോഷത്തിരയിളക്കം ദർശിച്ചുകൊണ്ടവളവനോട് അവനുറപ്പു നൽകുമ്പോ അവനോടുള്ള വാത്സല്യത്തിൽ അവനെ സ്വന്തം മകനായി അവൾ കാണാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു...

“ എന്നെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ നിന്റച്ഛൻ അകത്തേക്ക് വരും… വിട് മോനേ…” അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ മനു ഉടനേ അവളെ വിട്ടു… ബ്ലൌസിന്റെ കുടുക്കുകൾ പെട്ടെന്നിട്ട് അവൾ പുറത്തേക്ക് പോയി… ആ നിതംബങ്ങളുടെ താളം നോക്കിക്കൊണ്ട് പൊന്തിവന്ന സാധനത്തെ അവനൊന്നമർത്തി...

ചിഞ്ചു മോൾ തൊട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് മനു അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. ശ്രീദേവി ചായ തിളപ്പിക്കുന്നു, രഘു ഉമ്മറത്തുണ്ട്, ചൂടിൽ വിശറികൊണ്ട് വീശുന്നു. മനു അടുത്ത് വന്നു നിന്നപ്പോൾ ശ്രീദേവിയുടെ മുഖത്തു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു….

“