Chapter Title : ഓണപ്പുടവ [പഴഞ്ചൻ]

​അവളുടെ വെടിയും പൊട്ടി... അവൾ...“ശ്ശ്... ന്റെ മോനേ.. പോയെടാാ... ” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് തന്റെ മുഖം അമർത്തി... കുറച്ചു നേരം അവർ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു...

“ നമ്മൾ കുറേ വൈകിയല്ലോടാ... ചിലപ്പോൾ​ അച്ഛൻ അന്വേഷിച്ചു വരും...” അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി സംതൃപ്തിയോടെ അവൾ​ പറഞ്ഞു.

“ പോകാം അമ്മേ...” അവനും അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“ ഉം... തീർന്നോടാ നിന്റെ കൊതി... ” അവൾ പടവിലേക്കു നടന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... അഴിഞ്ഞു പോയെ മുലക്കച്ച അവൾ ഒന്നു മുറുക്കി.

“ പാലു കുടിക്കാനുള്ള കൊതി മാറി... ഇപ്പൊ  കൊതി വേറെ  പലതിനുമാ... ” അവളുടെ ഇളകിയാടുന്ന നിതംബത്തിൽ പതിയെ അടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

“ കൊതിയൊക്കെ നമുക്ക് മാറ്റാം... നാളെ തിരുവോണമല്ലേ... പൂക്കളം ഇടണം നമുക്ക്... രാവിലെ എന്റെ കൂടെ അമ്പലത്തിൽ വരണം, പൂ പറിക്കാൻ വരണം... കെട്ടോ ” ഉടുപ്പൊക്കെ ഇടുന്ന സമയം അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു.

“ എന്തിനു വേണമെങ്കിലും ഞാൻ വരാമേ... ” അവൻ ചിരിച്ചു കെണ്ടു പറഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ ഒപ്പം വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

പിറ്റേന്ന് നേരത്തേ എഴുന്നേൽക്കണ്ടതിനാൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് അവർ നേരത്തെ തന്നെ കിടന്നു.

തിരുവോണ നാൾ...

5.30 ആയപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ ശ്രീദേവി നേരെ മനുവിന്റെ മുറിയിലേക്കു പോയി അവനെ വിളിച്ചുണർത്തി... ഉറക്കച്ചടവിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ മനു കണ്ടത് തലേന്നത്തെ മുണ്ടും ബ്ലൌസും ഇട്ട് നിൽക്കുന്ന ശ്രീദേവിയെ ആണ്... മുടിയൊക്കെ അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു... അവളുടെ മുഖത്തിന് നല്ല മാദകത്വം...

“ അല്ല മാഷേ എണീറ്റേ... വേഗം കുളിച്ചിട്ട്  അമ്പലത്തിൽ പോകാം... ” അവന്റെ പുതപ്പു വലിച്ചു മാറ്റിയിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

“ അപ്പൊ അച്ഛനും മോളും വരുന്നില്ലേ...” അവൻ ചോദിച്ചു.

“ നിന്റച്ഛൻ​ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റല്ലേ... അമ്പലത്തിന്റെ പടിക്കലേക്ക് പോലും പുള്ളി വരില്ല... എപ്പോഴും കൃഷി തന്നെ കൃഷി... ” അവൾ​ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിൽ ചെറിയ സങ്കടം ഉള്ളതു പോലെ തോന്നി മനുവിന്.

“ എന്നാൽ അമ്മ എന്നെ കുളിപ്പിച്ച് താ... ” മനു ചിണുങ്ങി.

“ ഇത്രേം