Chapter Title : ഓണപ്പുടവ [പഴഞ്ചൻ]

വട്ടം പിടിച്ച് ആ കവിളിൽ ഒന്നു മൊത്തിയവൻ...

“ ടാ കുറുമ്പാ... അമ്പലത്തിൽ പോകേണ്ടതാ...കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കല്ലേ... “ അവൾ കളിയായി പറഞ്ഞു.

“ സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായ ദേവി ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ  അമ്പലത്തിൽ പോകേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ?...” അവന്റെ പുകഴത്തലിൽ അവൾ ഇളകിച്ചിരിച്ചു... അവനോടവൾക്ക് ഒത്തിരി സ്നേഹം തോന്നി.

“ മതിയെടാ കുറുമ്പാ നിന്റെ തമാശ... വേഗം പോകാം വാ...” ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി... അവളുടെ പുറകേ അവനും അനുഗമിച്ചു.. അപ്പോഴേക്കും നേരം വെളുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു...

“ പട്ടാമ്പി ഷൊർണൂര്.... പട്ടാമ്പി ഷൊർണൂര്... “ തന്റെ പിന്നിൽ നടക്കുന്ന മനുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ ശ്രീദേവി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

“ എന്താടാ നീ പറയുന്നേ... “ അവൾ മനസ്സിലാവാതെ ചോദിച്ചു.

“ ഞാനിതുങ്ങളുടെ ആട്ടം കണ്ട് അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയതാ... “ അവളുടെ രണ്ടു നിതംബങ്ങളേയും പതിയെ തഴുകിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു...

“ പുറത്ത് പോയി എല്ലാ വഷളത്തരവും പഠിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട് ചെക്കൻ... “ കളിയായി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ നടന്നു.

“ ഈ വെണ്ണക്കുടങ്ങൾ ഇങ്ങിനെ തുളുമ്പുന്നതു കാണുമ്പോൾ എങ്ങിനാ പറയാതിരുക്കുന്നേ... “ അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് വേഗം അവളൊടൊപ്പം അമ്പലത്തിലേക്ക് കടന്നു... തൊഴുതു മടങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന വഴി പുഴയിറമ്പിലെ വയലിനോടു ചേർന്ന പറമ്പിൽ കുറേ പൂക്കൾ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.

“ മനൂ... നോക്കിയേ കുറേ പൂക്കളുണ്ട്... അതൊക്കെ വേഗം പറിക്കാം... “ അവനെയും വലിച്ചു കൊണ്ടവൾ ചെറിയ കാട് പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന ആ പ്രദേശത്തേക്ക് ചെന്നു.

“ ദേ ഒരു