Chapter Title : ഓണപ്പുടവ [പഴഞ്ചൻ]

ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ശ്രീദേവി പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങി... അപ്പോൾ കട്ടിലിരുന്ന് മനു അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.

“ അപ്പൊ എനിക്ക് തരാന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്...? ” അവൻ ഒരു നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.

“ അതു തരാമെടാ... എന്നെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ നിന്റച്ഛൻ അകത്തേക്ക് വരും... വിട് മോനേ... “ അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ മനു ഉടനേ അവളെ വിട്ടു... ബ്ലൌസിന്റെ കുടുക്കുകൾ പെട്ടെന്നിട്ട് അവൾ പുറത്തേക്ക് പോയി... ആ നിതംബങ്ങളുടെ താളം നോക്കിക്കൊണ്ട് പൊന്തിവന്ന സാധനത്തെ അവനൊന്നമർത്തി.

വൈകിട്ടത്തെ ചായ കുടിച്ചിട്ട് ശ്രീദേവിയും മനുവും അച്ഛന്റെ വാഴത്തോട്ടത്തിലേക്കു നടന്നു... അവിടെ രഘു വാഴകൾ കാറ്റടിച്ച് വീഴാതിരിക്കുവാൻ വേണ്ടി അവയെ തമ്മിൽ വലിച്ചു കെട്ടുകയായിരുന്നു...

“ കൊലയൊക്കെ പാകമായല്ലോ ചേട്ടാ... ” നല്ല പാകമായി നിൽക്കുന്ന ഏത്തപ്പഴത്തിൽ കൈ എത്തിപ്പിടിക്കാൻ​ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീദേവി  പറഞ്ഞു... പക്ഷേ​ അവൾക്ക് എത്തുന്നതിലും മുകളിലായിരുന്നു കുല... അപ്പോൾ മനു അവളുടെ അടുത്തെത്തി അവളെ താഴെ  നിന്ന് മുകളിലേക്കുയർത്തി... ശ്രീദേവി ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല അത്.

“ ഇനി പറിച്ചോ അമ്മേ.... “ അവനങ്ങിനെ ചെയ്തപ്പോൾ ശ്രീദേവിയുടെ ചന്തികളിലാണ് അവന്റെ കൈകൾ വട്ടം പിടിച്ചത്... അവന്റെ മുഖം അവളുടെ വയറിനു അഭിമുഖമായി നിന്നു... അവന്റെ പൊടിമീശ അവളുടെ നാഭിയിൽ ഉരുമ്മിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ഇക്കിളിയായി... ഒരേത്തപ്പഴം അവൾ പറിച്ചു...

“ കിട്ടിയെടാ... ഇനി ഇറക്കിക്കോ... ” അവളെ ഇറക്കുമ്പോൾ മനു തന്റെ മുഖം അവളുടെ നാഭിയിലേക്ക് ചേർത്തു... പുറത്തേക്ക് വെളിവായ പൊക്കിളിൽ അവന്റെ മുഖം ഉരസിയപ്പോൾ അവൾക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി... വീണ്ടും അവൾ താഴേക്കൂർന്നപ്പോൾ തന്റെ ചന്തികളിലെ മനുവിന്റെ പിടുത്തം സ്വാഭാവികമല്ല എന്നവൾക്ക് മനസ്സിലായി... ചന്തിപ്പകുതിയിൽ അവന്റെ വിരലുകൾ ഓടിയപ്പോൾ അവൾ ചുണ്ടൊന്നു കടിച്ചു... അവന്റെ മുഖം തന്റെ മാർക്കുന്നുകളിൽ അമർന്നുരഞ്ഞ് പോകുമ്പേൾ അവൾ അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി... അപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങുന്ന ഭാവം എന്താണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... താഴെയിറങ്ങിയ ശ്രീദേവി പെട്ടെന്ന് പിടഞ്ഞുമാറി.

“ കഴിച്ചു നോക്ക്യേ ദേവീ... എങ്ങിനുണ്ടെന്ന്... “ മനുവും ശ്രീദേവിയും തമ്മിൽ അടുത്തത് കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷം തോന്നി രഘുവിന്.

“  ഉം...