Chapter Title : ഒരേ തൂവൽ പക്ഷികൾ 4 [രേഖ] [Climax]
വിളിച്ചാലുണ്ടല്ലോ എന്ന ഒരു താകീതും
ഞാൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക്വെച്ചു എൻ്റെ അരയിൽകെട്ടിയ ആ പാന്റിൻ്റെ വള്ളി പിടിച്ചു വലിച്ചു .എന്നെക്കാളും തിടുക്കം എന്നപോലെ അത് താഴേക്കെത്തി .ഞാൻ എൻ്റെ പാന്റീ ഊരിയെടുത്തു വാഷ്റൂമിൽ പോയി പൈപ്പിലെ വെള്ളം തെറിച്ചപ്പോൾ തുടയിടുക്കിലെ ചൂടിൽ എനിക്ക് പുതിയ അനുഭൂതി നൽകി
.ഞാൻ ആ നനവെല്ലാം ഒപ്പിയെടുത്തു കട്ടിലിൽ ഞാൻ വെച്ച ഇത്രയുംകാലം എനിക്കായി അവൻ ഒഴുക്കിയ പാലിൻ്റെ മണം എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചപ്പോൾ എനിക്കുമനസ്സിലായി . ഞാൻ അതെടുത്തു അണിഞ്ഞപ്പോൾ പണ്ട് എൻ്റെ അരക്കെട്ടിനെ ഒതിക്കിയിരുന്നതുപോലെ അതിന് ഇപ്പോൾ കഴിയുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി എങ്കിലും ആ ഇലാസ്റ്റിക്കിനെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ കയറ്റി
ഞാൻ നടക്കുമ്പോൾ പിഞ്ഞികീറുമോ എന്നൊരു തോന്നൽ എനിക്കുമുണ്ടായി ,ഞാൻ തിരിഞ്ഞു ഒന്നുകൂടി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ എൻ്റെ ചന്തിപ്പാളികളിലേക്കുള്ള കുഴിയുടെ തുടക്കവുംമുതൽ വ്യക്തമായി തെളിയുന്നതുപോലെ , ഞാൻ നടക്കുംതോറും ജെറിയെ കാണുമ്പോളുള്ള നാണം എനിക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനും അപ്പുറമായിരുന്നുജെറിയെന്നെ സ്വീകരിച്ചതും മറ്റൊരു രീതിയിലായിരുന്നു
ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ജെറിയെ അവിടെ കാണാനില്ല , ഞാൻ ഹാളിലുള്ള വാഷ് റൂമിൽ നോക്കി അവിടെയും ഇല്ല പക്ഷെ അവിടെ നിന്നും നനഞ്ഞ കാൽപാദങ്ങൾ അടുക്കളയിലേക്കു പോയിട്ടുണ്ട് ഞാൻ ആ
കാൽപാദങ്ങളെ പിന്തുടർന്നു നോക്കുമ്പോൾ ഒരു തുണ്ടു തുണിയുടെ തടസ്സംക്കൂടാതെ ജെറി ഇരുട്ടിൽ ശരീരം തുടക്കുകയാണ് ,
ഞാൻ പിന്നിൽച്ചെന്ന് അവനെ പുണർന്നപ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടായെങ്കിലും അത് ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ അവനിൽനിന്നുമാറി ,
എന്തുപറ്റി എൻ്റെ ചെക്കൻ പെട്ടന്ന് പേടിച്ചോ
ജെറി : ഞാൻ എന്തിനു പേടിക്കണം , നീ അല്ലാതെ
💬 Comments
View all comments