Chapter Title : ഒരിക്കൽക്കൂടി 2 [നിഖിലൻ]

ചെറിയൊരു വഴി കണ്ടു ഇവൾ സ്വയം ഉണ്ടാക്കിയതാവണം ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.

അതിനുള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു

കാർത്തു നീ എങ്ങോട്ടാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്?

വെയിറ്റ് മാൻ ഒന്ന് ക്ഷമിക്കൂ....

അവൾ പറഞ്ഞു.

ചെടികൾക്കിടയിലൂടെ കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ടു നടന്നപ്പോൾ ചെറിയൊരു അരുവി പാറക്കെട്ടുകളും ഒക്കെയായി ഭംഗിയുള്ള ഒരു പ്രദേശം ഇവയോട് ചേർന്ന് ഒരു മരം ചരിഞ്ഞു വളർന്നു കിടപ്പുണ്ട്.

ശരിക്കും വിജനമായ ഒരു പ്രദേശം പെട്ടെന്ന് ആരും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു പ്രദേശം

അരുവി ഒഴുകുന്ന ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കാം.

ഞങ്ങൾ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം കുറച്ച് പാറ ഒക്കെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇവിടെ പുൽച്ചെടികൾ ഒന്നുമില്ല എന്നാൽ കുറച്ച് അകലെയായി ചുറ്റിലും നിറയെ പുൽച്ചെടികൾ വളർന്നു കിടക്കുകയാണ്. അരുവിയുടെ മറ്റേ കരയിലും ഇതുപോലെതന്നെ പുൽച്ചെടികൾ തന്നെ ആണ്.

This is my heaven

രണ്ട് കൈയും അരക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ എന്നെ നോക്കി അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു

വെൽക്കം ടു മൈ ഹെവൻ ഡിയർ

കൈകൊണ്ട് പ്രത്യേക ആംഗ്യം കാണിച്ച് എന്നെ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചു.

ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കൂടെ നടന്നു.

അവൾ അരുവിയുടെ കരയിലുള്ള മരത്തിൽ പോയിരുന്നു.

ഇവിടെയാണ് ഞാനും സ്വപ്നയും എപ്പോഴും വന്നിരിക്കാറുള്ളത് എക്സാം ടൈമിൽ ഞങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതും ഇവിടെ തന്നെ.

ഞാൻ അവളുടെ അടുത്ത് പോയിരുന്നു.

ഇത് ശരിക്കും എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു കാർത്തു.

ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ടാവൂoന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചതേയില്ല.

നല്ല ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലം പോരാത്തതിന് നല്ല പ്രൈവസിയും.

നീ ഇത് എങ്ങനെ കണ്ടുപിടിച്ചു?

അതോ അത് കുറെ മുന്നേ ആണ് നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്ന വഴിക്ക് ഒരു ചെറിയ ഓടിട്ട വീട് കണ്ടില്ലേ

ആ കണ്ടു

അവിടെ മുൻപ് ഒരു അമ്മൂമ്മ താമസിച്ചിരുന്നു അവർക്ക് ഒരു പശു ഉണ്ടായിരുന്നു ഞാനെന്നും വൈകുന്നേരം അവിടെ പാലു വാങ്ങാൻ വരുമായിരുന്നു

ആ അമ്മൂമ്മ പശുവിനെ തീറ്റിക്കുന്ന സ്ഥലായിരുന്നു ഇതൊക്കെ. അമ്മൂമ്മയുടെ കൂടെ പശുവിനെ തീറ്റി ഞാനും ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ വരുമായിരുന്നു അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ ഈ സ്ഥലം ആദ്യമായി കാണുന്നത്.

അമ്മൂമ്മയുടെ കൂടെ ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു പിന്നീട് അമ്മൂമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്ക്