Chapter Title : ഒരിക്കൽക്കൂടി...1 [ഋഷി]

നിറഞ്ഞു. പിന്നെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അപ്പോഴേക്കും തീവ്രത കുറഞ്ഞിരുന്ന ചാറ്റൽമഴയിലേക്കിറങ്ങി നടന്നു നീങ്ങി. മഴത്തുള്ളികളും അവളുടെ കണ്ണുനീരും കലർന്നാ മുഖം നനച്ചിരുന്നു..

എബി കണ്ണുകൾ തുറന്നു. താനെവിടെയാണ്? പച്ചിലകളിൽ തട്ടി പ്രതിഫലിച്ച വെളിച്ചം വരാന്തയുടെ അറ്റത്തു നിന്നും അവിടമാകെ പടർന്നിരുന്നു. മേലാസകലം ഇടിച്ചു പിഴിഞ്ഞ മാതിരി... എണീറ്റപ്പോൾ പേശികളയഞ്ഞിരുന്നു. കുമുദ്! അവരെവിടെ? ചുറ്റിലും നോക്കി. ഇല്ല. അവൻ താഴേക്ക് നോക്കി. ഇട്ടിരുന്ന ചീനോസ് അരയിൽത്തന്നെയുണ്ട്. സ്വപ്നമായിരുന്നോ? താഴെ നോക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ രോമങ്ങൾ എഴുന്നു... ഉടഞ്ഞ വളപ്പൊട്ടുകൾ... മടക്കി അവന്റെ തലയണയായി വെച്ചിരുന്ന സാരി... ഓ... അവരെന്താണ് വിളിച്ചത്? ശ്യാം! അവനൊന്നു കിടുത്തു. അതല്ല... വേറൊരു ചിന്ത അവന്റെ തലയിൽ മിന്നി! തനിക്കെങ്ങനെ അവരുടെ പേരറിയാം?

അപ്പോഴേക്കും അവനാ വിശാലമായ വരാന്തയുടെ അറ്റത്തെത്തിയിരുന്നു. മഴ തോർന്നു കഴിഞ്ഞു. മൂടിക്കെട്ടൽ മുഴുവനും മാറിയിട്ടില്ല. എന്നാലും വെയിലിന്റെ ചീളുകൾ തലനീട്ടിയപ്പോൾ നല്ല വെളിച്ചം. ഒപ്പം ഈർപ്പമുള്ള വായുവിൽ നിർത്താതെ വീശുന്ന ഇളം കാറ്റ്. മഴ പെയ്തു പൊടിയമർന്ന സുഖമുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് അവനിറങ്ങി. നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ ഇട്ടിരുന്ന കെഡ്സ് പുതഞ്ഞു താണു.

അവൻ മെല്ലെ നടന്നു. തല ചൂടുപിടിച്ചിരുന്നു. അവനെ വല്ലാതെ ഉലച്ചത് അവരുടെ പേരോ, അവരവനെ വിളിച്ച പേരോ ഒന്നുമായിരുന്നില്ല. തനിക്കെന്തു പറ്റി? ഒരിക്കലും പെണ്ണുങ്ങളോട് ഇത്ര റഫായി പെരുമാറിയിട്ടില്ല. സൗമ്യ, രജനി... കോളേജിലും, യൂണിയിലും ഉണ്ടായിരുന്ന ബന്ധങ്ങൾ... അവൻ അമ്മച്ചി കരുതുന്നപോലെ പെണ്ണിനെ അറിയാത്ത നിഷ്കുവൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. അമ്മച്ചി! അവനു ചിരി വന്നു. ഇപ്പഴും കൊച്ചുകുട്ടിയാണെന്നാണ് വിചാരം! പക്ഷേ അതെല്ലാം ലോലമായ വികാരങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞ ബന്ധങ്ങളായിരുന്നു... ലവ് മേക്കിങ്ങ്... ഇന്നോ! അപ്പനേം